III SA/Wa 439/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi K. AG z siedzibą w Szwajcarii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: przywrócić termin do usunięcia braku formalnego skargi K. AG z siedzibą w Szwajcarii (dalej zwana "Skarżącą") pismem z 7 stycznia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2011 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2014 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany pismem z dnia 17 lutego 2014 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono doręczone na adres pełnomocnika Skarżącej 20 lutego 2014 r. Pełnomocnik Skarżącej pismem z 11 marca 2014 r. nadesłał żądane dokumenty i zwrócił się o przywrócenie terminu do wykonania ww. wezwania sądu. W uzasadnieniu wskazał, że ww. wezwanie zostało dostarczone na wskazany przez Niego adres do korespondencji w dniu 20 lutego 2014 r., przy czym jego odbiór został skwitowany przez nieuprawnioną do tego osobę tj. pracownika zatrudnionego w firmie będącej właścicielem i administratorem lokalu, którego adres wskazał jako adres korespondencyjny. Podkreślił, iż odbiór korespondencji został potwierdzony przez pracownika firmy I. sp. z o.o. oraz opatrzony pieczątką P. sp. z o.o. Pełnomocnik wskazał, iż rzeczony dokument został mu przekazany 6 marca 2014 r., na okoliczność czego załączył oświadczenie spółki I. sp. z o.o. Z tą też datą podjął stosowne działania zmierzające do przygotowania żądanej dokumentacji. Pełnomocnik ponadto zaznaczył, że nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z firmą I. sp. z o.o. jak również nigdy nie udzielał jej pracownikom jakiegokolwiek upoważnienia do odbierania korespondencji kierowanej na jego imię i nazwisko. W jego ocenie oznaczenie adresu do korespondencji jako P. sp. z o.o. zmierza do wskazania miejsca do dostarczenia przesyłki, a nie formy substytucji do odbioru korespondencji w jego imieniu. Podkreślił tym samym, że komunikował, iż korespondencja adresowana na jego imię i nazwisko, niezależnie od adresu do doręczeń może być odebrana wyłącznie przez Niego lub osobę wyraźnie do tego upoważnioną. Jednocześnie wskazał, iż dołożył należytej staranności poprzez zakomunikowanie sposobu doręczenia/odbierania korespondencji kierowanej na jego imię i nazwisko. Jego zdaniem zaniechanie ze strony P. sp. z o.o., jak i I. sp. z o.o. pozostają poza zakresem jego racjonalnych wpływów, toteż nie mogą być przypisane jego osobie jako wina w kontekście art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."). Pełnomocnik Skarżącej do ww. wniosku załączył dokumenty stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi oraz oświadczenie I. sp. z o.o. o przekazaniu mu korespondencji w dniu 6 marca 2014 r. o godz. 15:00, a także pismo do P. sp. z o.o. w przedmiocie sposobu doręczania korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej 12 marca 2014 r. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Pełnomocnik w tym samym dniu uzupełnił brak formalny skargi. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 27 lutego 2014 r., natomiast przyczyna uchybienia terminu ustała 6 marca 2014 r. Uznać zatem należy, że pełnomocnik Skarżącej spełnił przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej argumentował, że wezwanie do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi zostało mu doręczone dopiero 6 marca 2014 r., gdyż odbiór skierowanej do Niego korespondencji pokwitowała osoba nieuprawniona, będąca pracownikiem właściciela i administratora lokalu, którego adres wskazany został jako adres do korespondencji. Jednocześnie wykazał, iż nigdy nie udzielał pracownikom I. sp. z o.o. jakiegokolwiek upoważnienia do odbierania jakiejkolwiek korespondencji do Niego kierowanej. Wręcz przeciwnie komunikował, że taka korespondencja może być odebrana wyłącznie przez Niego lub osobę wyraźnie przez Niego upoważnioną. Powyższe pełnomocnik udokumentował stosownymi oświadczeniami i pismami załączonymi do wniosku o przywróceniu terminu. Sąd zauważa, iż wystąpiły wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pełnomocnik Skarżącej z zachowaniem 7-dniowego terminu złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, uzupełnił brak formalny skargi oraz uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w zakresie niedotrzymania ustawowego terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji