III SA/Wa 445/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, , po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r., Nr [...] w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku od dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę Pismem z 23 stycznia 2008 r. (data nadania w UP K. 4 - 25.01.2008 r.) M. K. (zwany dalej "Skarżącym"), po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację Ministra Finansów z [...] października 2007 r. w zakresie podatku od dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pouczono Skarżącego o prawie wniesienia skargi do tutejszego Sądu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych "Potwierdzenia odbioru" (karta nr 31) wynika, że ww. odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z została doręczona na adres Skarżącego w dniu 21 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu ustawowego. W punkcie wyjścia należy zauważyć, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "ppsa"), sąd ma obowiązek odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Tryb i termin wnoszenia skargi do sądu administracyjnego na interpretacje, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a ppsa uregulowane zostały w art. 52 i art. 53 ppsa. Zgodnie z art. 52 § 3 ppsa jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei art. 53 § 2 ppsa stanowi, że m.in. w przypadkach, o którym mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi zaczął biec w dniu 22 grudnia 2007 r. i upłynął z dniem 21 stycznia 2008 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ppsa. Jak już wspomniano, w rozpatrywanej sprawie skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 stycznia 2008 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ppsa. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa postanowił jak w sentencji.