III SA/Wa 454/12

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 sierpnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku dor. pod. W. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, Postanowieniem z 2 września 2011 r. referendarz sądowy przyznał dla P.R. – dalej jako skarżący - prawo pomocy w postaci ustanowienia doradcy podatkowego i zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z 7 października 2011 r. r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wskazała dor. pod. W.G. jako pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi P. R.. Od tego momentu korespondencja była kierowana do pełnomocnika z urzędu. Z protokołu rozprawy z 12 czerwca 2012 r. wynika, że pełnomocnik nie stawił się na rozprawie. Sąd, wyrokiem z 21 czerwca 2012 r., uchylił zakwestionowaną decyzję. Pełnomocnik skarżącego, pismem 27 lipca 2012 r., odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej od orzeczenia z 21 czerwca 2012 r., zwrócił się o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony doradca podatkowy ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak też pomoc prawna świadczona do momentu wydania wyroku w I instancji. Referendarz sądowy zauważa, że decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek referendarza sądowego ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. Należy przyznać wynagrodzenie dla ustanowionego doradcy podatkowego, kiedy strona nie jest w stanie ponieść kosztów działania doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik zwróci się do Sądu o zwrot kosztów postępowania sądowego, złoży stosowne oświadczenie (§ 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu Dz.U. Nr 31, poz 153) Biorąc pod uwagę wkład pracy pełnomocnika z urzędu w prowadzenie sprawy, tj. brak faktycznej reprezentacji strony w postępowaniu przed sądem I instancji (na co wskazuje data zapoznania się z aktami sprawy – po wydaniu orzeczenia), sposób skonstruowania "opinii", w której pełnomocnik ograniczył się do wskazania zbieżności sentencji z oczekiwaniami strony, bez uzewnętrznienia w "opinii" analizy uzasadnienia orzeczenia oraz – przede wszystkim - konstrukcję wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sygnalizowaną powyżej, referendarz sądowy orzekł, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., jak w sentencji