III SA/Wa 459/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2006 r. i 2007 r. postanawia umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych Skarżący G. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to trudną sytuacją finansową. W związku z tym pismem z 15 listopada 2017 r. wezwano go do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów. W piśmie z 11 grudnia 2017 r. Skarżący oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji postępowanie zainicjowane tym wnioskiem należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi mianowicie, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.