III SA/Wa 467/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. i E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odrzucić skargę A. G. A. G. i E. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Pismem z dnia 26 lutego 2010 r. Sąd wezwał skarżącego A. G. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 22 marca 2010 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na powyższe postanowienie Skarżący nie złożył zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1. oznaczenie sądu do którego jest kierowane, imię lub nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, 2. oznaczenie rodzaju pisma, 3. osnowę wniosku lub oświadczenia, 4. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, 5. wymienienie załączników. W myśl art. 57 § 1 skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak wynika z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 i art. 49 § 1 i § 3 p.p.s.a. brak podpisu jest brakiem formalnym skargi. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do usunięcia braku formalnego skargi w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie podpisania skargi w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 10 marca 2010 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Zaś jego wniosek o przywrócenie terminu, jak już powyżej wskazano został rozstrzygnięty odmownie. Wobec powyższego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.