III SA/Wa 469/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2003 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z [...] czerwca 2010 r. określającą Skarżącej – Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2003 r. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie, a także poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. , zarzucając m.in. naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 208 § 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej: "O.p.", przez brak uchylenia decyzji Dyrektora UKS i umorzenia postępowania w sprawie w sytuacji, w której zobowiązania podatkowe będące przedmiotem postępowania uległy przedawnieniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do podniesionego w skardze zarzutu przedawnienia Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji, z której wynikało, iż zobowiązania podatkowe Skarżącej za okresy objęte decyzją nie uległy przedawnieniu z uwagi na fakt zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z przyczyny określonej w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w dniu 18 grudnia 2008 r. wydano postanowienie o wszczęciu śledztwa w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające m.in. na uszczuplaniu zobowiązań podatkowych za 2003 r. w skarżącej spółce z o.o. Z. z tytułu podatku od towarów i usług, z tytułu zawyżenia podatku naliczonego za 2003 r. w łącznej kwocie co najmniej 1.062.376, w tym za kwiecień 2003 – w kwocie 229.735 zł, za maj 2003 w kwocie – 170.224 zł, za czerwiec 2003 w kwocie – 38.880 zł, za lipiec 2003 w kwocie – 156.849 zł, za sierpień 2003 w kwocie – 188.786 zł, za wrzesień 2003 w kwocie – 90.495 zł, za październik 2003 w kwocie – 98.153 zł, za listopad 2003 w kwocie – 16.324 zł i za grudzień 2003 w kwocie – 72.930 zł w wyniku wprowadzenia do ewidencji księgowej ww. Spółki w okresie od 1 kwietnia 2003 r. do 30 grudnia 2003r. faktur VAT nie odzwierciedlających rzeczywistych operacji gospodarczych w zakresie zakupu usług budowlano – montażowych i remontowych oraz faktur VAT dotyczących zakupu materiałów wykorzystanych na cele nie związane z działalnością ww. Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2003 r. podstawowe znaczenie ma wykładnia przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 roku. Zgodnie z § 1 tego przepisu, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 6 pkt 1 O.p., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Konstytucyjność powyższego przepisu była przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. O zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 roku, postanowieniem z 5 kwietnia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 525/10, wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zakresem swym obejmowało następujące pytanie prawne: "Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego - jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Ocena konstytucyjności powyższego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem dotyczy kwestii zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, która w świetle okoliczności sprawy ma kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Reasumując, stwierdzić należało, iż wynik sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie konstytucyjności wskazanego powyżej przepisu Ordynacji podatkowej.