III SA/Wa 469/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-02-04
Skład orzekający: Maciej Kurasz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli strona skarżąca nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu PPF pomimo wezwania i przedłużenia terminu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu PPF lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF jest brakiem formalnym, który sąd wzywa do uzupełnienia, a jego nieusunięcie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.Stan faktyczny
J. K. złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, J. K. złożył wniosek o zwolnienie od tego obowiązku. Pomimo wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF i przedłużenia terminu, strona nie uzupełniła wymaganych dokumentów.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: - pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy -
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014 r. oddalił skargę J. K. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.
Skarżący pismem z dnia 23 października 2014 r. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Ponadto w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 650 zł złożył wniosek o zwolnienie go w całości od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Na podstawie zarządzenia z dnia 25 listopada 2014 r. Skarżący został wezwany do nadesłania wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz do udzielenia dodatkowych informacji dotyczących jego stanu majątkowego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. W załączeniu przesłano urzędowy formularz PPF. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 28 listopada 2014 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.
Skarżący pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. zwrócił się o przedłużenie terminu do wykonania wezwania Sądu.
Sąd zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2014 r. przedłużył Skarżącemu do dnia 19 grudnia 2014 r. termin do wykonania powyższego wezwania.
Strona o powyższym zarządzeniu została poinformowana pismem z dnia 10 grudnia 2014 r., odebranym 16 grudnia 2014 r.
Mimo upływu przedłużonego terminu Skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz nie nadesłał dodatkowych informacji o swojej sytuacji finansowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "P.p.s.a."), stronie może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Skarżący, który ubiega się, jak w niniejszej sprawie, o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów wpisu od skargi kasacyjnej, powinien spełnić przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i wykazać - na przekazanym urzędowym formularzu PPF - że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a., wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 P.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Konsekwencje niezłożenia wniosku w takiej właśnie formie reguluje art. 257 P.p.s.a., stanowiący, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że warunkiem rozpoznania merytorycznego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF. Skarżący pomimo przedłużenia do 19 grudnia 2014 r. terminu wykonania wezwania z dnia 25 listopada 2014 r. do nadesłania wypełnionego formularza PPF oraz zawartego w nim pouczenia, iż niedokonanie tej czynności w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, będzie skutkować pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, w zakreślonym terminie, ani terminie późniejszym, nie przedstawił stosownego formularza.
Z tej przyczyny, Sąd na podstawie art. 252 § 2 w związku z art. 257 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło