III SA/Wa 475/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie ze skargi J.N.& B. z siedzibą w Irlandii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2010 r. postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi - We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr skarżąca – J.N.& B. z siedzibą w Irlandii wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, który w sprawie wynosi 1.934 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie posiada środków na uiszczenie wpisu sądowego. W zawiązku z wydaniem zaskarżonych decyzji, zaległości podatkowe skarżącej wynoszą ponad 140.000 zł. Skarżąca nie posiada natomiast żadnego majątku. Z oświadczeń skarżącej wynika ponadto, że nie posiada ona również środków trwałych ani nie jest zobowiązana do sporządzania bilansu. Nie osiąga dochodów. Nie posiada środków na rachunkach bankowych. Do wniosku skarżąca załączyła wyciąg z rachunku bankowego w [...] . W odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz złożenia wyjaśnień dotyczących sytuacji finansowej skarżąca nadesłała m.in: oświadczenia wspólników spółki, deklaracje VAT-7, zeznania podatkowe wspólników za 2015 r., wyciągi z rachunków bankowych, dokumenty dotyczące prowadzonych postępowań egzekucyjnych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, które są dochodami budżetu państwa (zob. art. 212 § 2 P.p.s.a.). Jest to zatem swoista forma dotowania strony przez państwo, poprzez zapewnienie jej bezpłatnego udziału w tym postępowaniu. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Tym samym zasadne jest zwolnienie skarżącej z wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 1.934 zł. O powyższym zadecydował przede wszystkim fakt, że skarżąca od 2011 r. nie osiąga żadnych dochodów oraz, że w stosunku do jej wspólników prowadzone są postępowania egzekucyjne. Nadesłane przez skarżącą dokumenty oraz złożone w niniejszym postępowaniu oświadczenia, potwierdzają wyjątkowo trudną sytuację finansową skarżącej. Skarżąca nie posiada majątku, środków trwałych ani środków finansowych. Jej zobowiązania z tytułu zaległości podatkowych przekraczają 140.000 zł. Jeśli chodzi o wspólników skarżącej, to również ich sytuacja finansowa jest trudna. Z oświadczeń wspólnika – J.N. wynika, że nie posiada on nieruchomości ani żadnego innego majątku. Prowadzi działalność gospodarczą z tytułu, której za 2015 r. osiągnął przychód w wysokości 38.939,69 zł. (zgodnie z PIT 28/A). Aktualnie nie osiąga przychodów. Mieszka z matką i jej siostrą. Łączny przychód gospodarstwa domowego to 3.000 zł. Posiada zajęcia komornicze na kwotę 5.769 zł. M. C. oświadczył natomiast, że nie posiada żadnego majątku. W 2015 r. osiągnął dochód ze stosunku pracy w wysokości 26.404,80 zł (zgodnie z PIT-37). Jego zobowiązania wobec wierzycieli wynoszą ponad 200.000 zł. Mając na uwadze powyższe oświadczenia, zasadne jest przyjęcie, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Orzekając o częściowym zwolnieniu skarżącej od kosztów sądowych, referendarz sądowy wziął pod uwagę, że oświadczenia skarżącej, zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy. Referendarz sądowy zauważa również, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.