III SA/Wa 480/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2009 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego uiszczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a - przywrócić termin do wniesienia skargi - W dniu 10 lutego 2009 r. Z. M. (dalej - Skarżący) wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wskazał, iż zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 10 grudnia 2008 r., ale nie był wstanie wnieść na nią skargi w terminie, z przyczyn od niego niezależnych. Okoliczności te były związane ze stanem zdrowia oraz wiekiem Skarżącego (79 lat). Ponadto w końcu grudnia 2008 r. Skarżący był uczestnikiem kolizji samochodowej, na dowód czego załączył mandat karny oraz pismo z Centrum Likwidacji Szkód. Wyjaśnił, iż z uwagi na konieczność składania wielu wizyt lekarskich, w celu powrotu do zdrowia, uchybił terminowi do wniesienia skargi. W wykonaniu zarządzenia z 17 kwietnia 2009 r. wezwano Skarżącego do wskazania jakiego rodzaju uszczerbek na zdrowiu spowodowała u Skarżącego kolizja z grudnia 2008 r., przedstawienia jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego jego problemy zdrowotne (zaświadczenie od lekarza, zalecenie leczenia, zaświadczenie pobytu w szpitalu itp.), wyjaśnienia czy stan zdrowia uniemożliwiał mu udanie się na pocztę bądź do Sądu celem złożenia skargi, wyjaśnienia czy Skarżący mógł skorzystać z pomocy domownika lub osoby trzeciej w celu złożenia skargi, wskazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi, tj. kiedy Skarżący powrócił do zdrowia w stanie umożliwiającym wniesie skargi. W odpowiedzi Skarżący ponownie wskazał, iż w grudniu 2008 r. brał wraz z żoną udział w kolizji samochodowej. Ani Skarżący, ani jego żona nie ustalali u lekarza jakiego rodzaju uszczerbek na zdrowiu ponieśli. W czasie tego zdarzenia Skarżący odniósł ogólne potłuczenia i był jakiś czas w szoku. Pokreślił, że jest osobą w podeszłym wieku i dlatego to zdarzenie zniósł bardzo źle. Wyjaśnił, iż zarówno w związku z tym wypadkiem jak i ogólnym stanem zdrowia, zarówno Skarżący jak i jego żona chorowali od miesiąca grudnia 2008 r. do połowy lutego 2009 r. Choroba Skarżącego związana była z przewlekłym przeziębieniem, a ponadto w tym samym czasie Skarżący zajmował się chorą żoną. Do wniosku Skarżący załączył dwa zaświadczenia lekarskie potwierdzające okres choroby (swoje za okres od 21 do 26 stycznia 2009 r. oraz żony od 19 stycznia do 2 lutego 2009 r. W celu potwierdzenia wcześniejszych wizyt lekarskich, Skarżący wskazał na możliwość przesłuchania lekarza, u którego stale wraz z żoną się leczą. W ocenie Skarżącego, jego stan zdrowia oraz fakt, iż nie mógł pozostawić żony bez opieki uniemożliwiał mu sporządzenie skargi i nadanie jej w terminie. Nie mógł również skorzystać z pomocy innego domownika, ponieważ mieszka tylko z żoną (córki mieszkają stale za granicą). Wyjaśnił ponadto, że około 10 lutego 2009 r. poczuł się na tyle dobrze, że niezwłocznie złożył skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w przepisach art. 87 §1, §2, i §4 P.p.s.a. ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, - w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, - równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd zauważa, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające przywrócenie Skarżącemu terminu do wniesienia skargi We wniosku o przywrócenie terminu Skarżący wyjaśnił, iż przyczyną uchybienia terminu do złożenia skargi były problemy zdrowotne związane z kolizją samochodową oraz wiekiem Skarżącego, a także konieczność opieki nad chorą żoną. Odnosząc się do powyższego Sąd zauważa, iż kolizja samochodowa, której uczestnikiem był Skarżący i jego żona miała miejsce 29 grudnia 2008 r. Z wyjaśnień Skarżącego wynika, iż odniósł on ogólne potłuczenia i przez jakiś czas był w szoku. Ponadto od grudnia 2008 r. do połowy lutego 2009 r. chorował na przewlekłe przeziębienie oraz zajmował się chorą żoną. Dopiero 10 lutego 2009 r. Skarżący poczuł się na tyle dobrze, że był w stanie złożyć skargę. W ocenie Sądu, problemy zdrowotne Skarżącego związane z wypadkiem komunikacyjnym oraz wiekiem Skarżącego wskazują na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skoro więc wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, wraz z wnioskiem Skarżący dokonał czynności, której nie dokonał w terminie tj. wniósł skargę oraz w stopniu dostatecznym uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.