III SA/Wa 483/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję [...] Urzędu Skarbowego W[...] z dnia [...] grudnia 1995r. r. Nr [...] w przedmiocie : zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę W skardze z dnia 6 lutego 2004 r. W. K. wniósł o zasądzenie od Urzędu Skarbowego W. na jego rzecz wartości krzywdy wyrządzonej w 1995 i 1996 r. bezprawnymi, jego zdaniem, działaniami tego Urzędu. Ponadto m. in. zarzucił rażącą wadliwość decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 1995 r. wymienionej na wstępie, w sentencji postanowienia. Skarga jest niedopuszczalna. Po pierwsze żądanie skarżącego dotyczące odpowiedzialności odszkodowawczej organu podatkowego nie mieści się w zakresie kompetencji sądu administracyjnego. Sąd ten, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), jest uprawniony do kontrolowania zgodności z prawem działalności administracji publicznej, obejmującej wskazanie w tym przepisie formy działania (takie jak np. decyzje administracyjne, postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji) lub bezczynności organów administracji związanej z tymi formami działania. Natomiast orzekanie w sprawach odszkodowania za szkody wyrządzone działaniem organów administracji należy do właściwości sądów powszechnych. Po drugie, nawet gdyby przyjąć, że w skardze skarżący domaga się uruchomienia kontroli zgodności z prawem wskazanej wyżej decyzji Urzędu Skarbowego to w odpowiednim czasie nie wyczerpał on administracyjnego toku instancji w stosunku do tego orzeczenia. Zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Podobny wymóg wynikał z art. 34 ust. 1 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, ze zm.), a także przed wejściem w życie tej ustawy z art. 198 kpa. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest, a także było, stosownie z odpowiednimi przepisami wymienionych ustaw, wniesienie skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie ostatecznego orzeczenia w sprawie (obecnie art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarżący tych wymogów nie dochował. Zakwestionował bowiem wydaną przed dziewięcioma laty decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że skarga z wymienionych przyczyn była niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu.