III SA/Wa 490/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Cichoń (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, asesor WSA Agnieszka Sułkowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 maja 2024 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. (zwany dalej: "Naczelnikiem US" lub "Organem I instancji") określił J.P. (zwanego dalej: "Skarżącym" lub "Stroną") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 16.150,00 zł, od dochodu uzyskanego w 2016 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przed upływem 5 lat. Pismem z dnia 17 czerwca 2022 r. Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS" lub "Organ odwoławczy") postanowieniem z dnia [...] lipca 2022 r. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania z uwagi na upływ 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania. Na powyższe postanowienie pismem z dnia 12 września 2022 r. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o przywrócenie terminu odwołania i skierowanie sprawy do wznowienia postępowania przez Organ I instancji w celu merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2368/22 oddalił skargę. Wyrok ten jest prawomocny. Pismem z dnia 11 września 2023 r. Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US z dnia [...] kwietnia 2022 r. Jednocześnie Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku Strona wskazała, że złożyła odwołanie od decyzji Naczelnika US z uchybieniem terminu ze względu na bardzo zły stan zdrowia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2023 r. Dyrektor IAS na podstawie art. 140 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: "O.p.") wyznaczył nowy termin załatwienia podania do dnia 15 grudnia 2023 r. z uwagi na oczekiwanie na zwrot akt sprawy z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 10 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2368/22 oddalił skargę. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2023 r. Dyrektor IAS po rozpatrzeniu wniosku Strony z 11 września 2023 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Dyrektor IAS wskazał, że w przedmiotowej sprawie terminem procesowym jest termin 14 dni do wniesienia odwołania od decyzji, o którym mówi art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Termin ten w niniejszym przypadku upłynął 4 maja 2022 r., co zostało już rozstrzygnięte w postanowieniu z [...] lipca 2022 r., w którym Dyrektor IAS stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Dyrektor IAS wyjaśnił, że kwestia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej została uregulowana w art. 162 O.p. i nie wszystkie przesłanki z tego przepisu zostały spełnione w niniejszej sprawie. Skarżący nie dochował bowiem 7-dniowego terminu do wniesienia podania o przywrócenie terminu. Dyrektor IAS wskazał, że decyzję Naczelnika US Skarżący odebrał 20 kwietnia 2022 r. Termin do wniesienia odwołania od tej decyzji zaczął biec od 21 kwietnia 2022 r., a zakończył się 4 maja 2022 r. Aby zatem zachować termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu Skarżący powinien wykazać, że w okresie od 21 kwietnia 2022 r. do 4 maja 2022 r. wystąpiła nie dająca się przezwyciężyć przeszkoda, uniemożliwiająca wniesienie odwołania, a także wykazać, kiedy ta przeszkoda ustąpiła. Skarżący wniósł podanie o przywrócenie terminu 11 września 2023 r., jednocześnie wnosząc odwołanie (datowane na 17 czerwca 2022 r.) od zaskarżonej decyzji Naczelnika US z dnia [...] kwietnia 2022 r. Dyrektor IAS zauważył, że Skarżący wniósł odwołanie od decyzji w dniu [...] czerwca 2022 r. (po terminie ustawowym), w którym napisał, że działa w imieniu własnym. W związku z tym w ocenie Dyrektora IAS dzień wniesionego odwołania tj. 17 czerwca 2022 r. należy uznać za dzień pewny, w którym ustąpiła wskazana przez Stronę przeszkoda (zły stan zdrowia) uniemożliwiająca wniesienie odwołania w terminie wynikającym z przepisów prawa. W złożonym odwołaniu Skarżący opisał, jakie naruszenia przepisów Strona zarzuca zaskarżonej decyzji oraz obszernie je uzasadnił. Dyrektor IAS zauważył, że wbrew twierdzeniom Skarżącego zawartym we wniosku odwołanie datowane na 17 czerwca 2022 r. zostało złożone bez wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Dopiero na etapie postępowania skargowego Skarżący wniósł do Sądu m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Biorąc pod uwagę powyższe nie można uznać, że Skarżący wykazał zachowanie terminu wskazanego w art. 162 § 2 Op. Dyrektor IAS podkreślił, że podnoszona przez Stronę w podaniu okoliczność "bardzo złego stanu zdrowia" oraz informacja, że "od około dwóch dni czuje się dobrze i mogę zajmować się swoimi sprawami prawnymi" nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi. W ocenie Dyrektora IAS na podstawie przesłanej opinii sądowo- [...] nie stwierdzono u Skarżącego choroby [...], ani nie wynika z niej, że w okresie od 21 kwietnia 2022 r. do 4 maja 2022 r. wystąpiła u niego choroba uniemożliwiająca dokonanie czynności (np. wyznaczenie pełnomocnika, pełnomocnika do odbioru korespondencji, napisanie odwołania). Zdaniem Dyrektora IAS aktywne uczestnictwo Skarżącego w prowadzonym postępowaniu oraz osobisty odbiór decyzji poświadczony własnoręcznym podpisem 20 kwietnia 2022 r. na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru świadczy o tym, że był on w stanie zadbać o swoje sprawy. Z akt postępowania wynika, że Skarżący udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu J.H. 30 września 2022 r., a więc już po wydaniu decyzji kończącej prowadzone wobec niego postępowanie oraz po złożonym od niej po terminie odwołaniu. Dyrektor IAS wskazał, że jeśliby nawet uznać, że w okresie od 21 kwietnia 2022 r. do 4 maja 2022 r. Skarżący odbywał sesje terapeutyczne u [...] i [...] w Zakopanem, co stanowiłoby przeszkodę do dokonania czynności w ustawowym terminie to nie zmienia faktu, że nie jest to sytuacja nagła, która uniemożliwia również posłużenie się inną osobą. Dyrektor podkreślił, że Skarżący samodzielnie napisał odwołanie z 17 czerwca 2022 r., co potwierdza, że jego stan zdrowia pozwalał na dokonanie tej czynności procesowej. W związku z czym mógł on również wraz z nim złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. Przedstawiony przez Stronę przebieg wydarzeń mających miejsce w okresie, w którym przypadał czas na terminowe złożenie odwołania od decyzji nie uprawdopodobnił jego braku winy w nieterminowym złożeniu odwołania. Dyrektor IAS wskazał, że nie miał podstaw do zakwalifikowania pisma Strony z dnia 11 września 2023 r. zatytułowanego "Podanie o przywrócenie terminu" jako wniosku o wznowienie postępowania. Postępowanie wznowieniowe jest samodzielnym, nadzwyczajnym postępowaniem administracyjnym, które zostało uregulowane w przepisach art. 240-246 O.p. Jego wszczęcie dopuszczalne jest tylko w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, przez którą rozumie się decyzje, od których nie służy odwołanie. Przedmiotem niniejszej sprawy nie było wznowienie postępowania, ale podanie o przywrócenie terminu na podstawie wskazanego przez Stronę art. 162 Op. Dyrektor IAS stwierdził, że nie zostały przez Stronę spełnione dwie przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu określone w art. 162 § 1 Op. tj. podanie o przywrócenie terminu nie zostało wniesione w terminie 7 dni liczonych od daty ustania przyczyny uchybienia terminu procesowego oraz Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w omawianym uchybieniu. Pismem z dnia 6 grudnia 2023 r. Strona złożyła ponownie odwołanie od decyzji Naczelnika US z dnia 7 kwietnia 2022 r. wskazując, że Dyrektor IAS umożliwił skierowanie odpowiedzi do Naczelnika US w nowym wyznaczonym terminie na złożenie podania do 15 grudnia 2023 r. W dniu 3 stycznia 2024 r. do Dyrektora IAS wpłynęło pismo Strony z dnia 28 grudnia 2023 r. zatytułowane "dot. Odwołania od decyzji Naczelnika [...] US W. z dnia 7 kwietnia 2022 r.", w którym Strona poinformowała, że odebrała przesyłkę od Dyrektora IAS, której treść i sentencja zaprzecza wydanej już wcześniej decyzji tego samego organu z dnia 13 grudnia 2023 r. Pismem z dnia 10 stycznia 2024 r. Dyrektor IAS wezwał Stronę w terminie 7 dni do sprecyzowania powyższego pisma poprzez wskazanie czy stanowi skargę na postanowienie Dyrektora IAS z dnia [...] grudnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, czy inny rodzaj podania. W pouczeniu Dyrektor IAS wskazał, że w przypadku braku odpowiedzi potraktuje pismo Strony z dnia 28 grudnia 2023 r. jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia 13 grudnia 2023 r. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie, wobec czego pismo z dnia 28 grudnia 2023 r. zostało przekazane do tut. Sądu jako skarga. We wskazanej skardze Skarżący przedstawił następujące zarzuty: "- treść i sentencja zaprzecza wydanej już wcześniej decyzji tego samego organu. W pierwszej decyzji z [...] listopada 2023 r. Dyrektor IAS jednoznacznie i ostatecznie wskazał, że wyznacza nowy termin załatwienia sprawy i wyznacza nowy termin załatwienia podania do 15 grudnia 2023 r. W związku z powyższym Strona napisała i skutecznie nadała swoją odpowiedź - "Odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] kwietnia 2022 r." w dniu 8.12.2023 r., - otrzymane przez Stronę 27 grudnia 2023 r. pismo Dyrektora IAS z 13 grudnia 2023 r. nie ma mocy prawnej z uwagi na niedotrzymanie terminu obowiązującego w sprawie rozstrzygnięcia. Po prostu pismo (otrzymane przez Stronę 29.11.2023 r.) jednoznacznie i ostatecznie dopuszcza "wyznaczenie nowego terminu załatwienia podania do 15.12.2023 r", a pismo przesłane do Strony po faktycznym i skutecznym otrzymaniu przez obie jednostki administracji skarbowej nie tylko przeczy decyzji w tej samej sprawie, ale wysłane zostało już po otrzymaniu wiążącej odpowiedzi Strony, - w roku 2022 Strona nie dotrzymała terminu na wniesienie odwołania, ale aktualnie to Dyrektor IAS dopuścił się tego samego błędu, tj. niedotrzymania terminu oraz wydania decyzji nieważnej z uwagi na zapis art. 156 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: kpa), urzędnik wydał dwie sprzeczne decyzje ostateczne, -cały tekst dokumentu z 13.11.2023 r. kończy się pouczeniem, że: "zgodnie z art. 236 par. 1 Op. na to postanowienie nie może Pan wnieść zażalenia", co zdaniem Strony jednoznacznie przesądza o charakterze decyzji, którą można potraktować jako ostateczną, - Urzędnik Izby Skarbowej starał się w drugiej decyzji ostatecznej "nadgonić stracony czas" poprzez wystosowanie nowej decyzji w stosunku do tej samej sprawy tyczącej się tego samego podatnika i najprawdopodobniej napisał nową decyzję już po otrzymaniu prawidłowo napisanego przez Stronę odwołania. Sama treść zawarta w bardzo obszernym piśmie napisanym naprędce przez Urzędnika Izby Skarbowej w dniu 13.12.2023 r. nie ma już żadnego prawno-formalnego wpływu na rozpatrzenie sprawy w sposób sprawiedliwy i definitywny." W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie warunki zastosowania wskazanego przepisu zostały spełnione. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sprawowana jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) P.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów skargi, zgodnie z którymi wydanie przez organ postanowienia z dnia [...] listopada 2023 r. o nowym terminie załatwienia sprawy przesądza o tym, że termin do wniesienia odwołania zaczął biec na nowo, wskazać należy, że postanowienie organu z [...] listopada 2023 r. zostało wydane na podstawie art. 140 § 1 O.p. i dotyczyło postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku Skarżącego z 11 września 2023 r. Nie stanowiło ono jednak decyzji, w której organ ostatecznie rozstrzygnął sprawę. Zgodnie bowiem z art. 140 § 1 O.p. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Istotą wskazanego przepisu jest poinformowanie strony postępowania o każdym przewidywanym przekroczeniu terminu załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie wydane na mocy art. 140 § 1 O.p. postanowienie z dnia [...] listopada 2023 r. dotyczyło takiej właśnie sytuacji i dotyczyło wyznaczenia i poinformowania strony o nowym terminie do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dnia 15 grudnia 2023 r. Z treści postanowienia z dnia [...] listopada 2023 r. nie wynika, iż wskazane postanowienie było postanowieniem przywracającym termin do wniesienia odwołania. Zarzuty podniesione w skardze w tym zakresie nie zasługiwały zatem na uwzględnienie. Odnosząc się zaś do badania zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że odpowiada ono prawu a w trakcie toczącego się postępowania Dyrektor IAS nie naruszył przepisów proceduralnych. W sprawie nie jest sporne, że odwołanie od decyzji Naczelnika US z dnia 7 kwietnia 2022 r. zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Spór między stronami dotyczy natomiast tego, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz czy do uchybienia terminu doszło w sposób zawiniony, a w konsekwencji, czy zostały spełnione przesłanki do jego przywrócenia. Zakreślając ramy prawne do dalszych rozważań wskazać należy, że zgodnie z art. 162 § 1 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Powyższe oznacza, że tylko stwierdzenie, iż strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy, o jakim mowa w art. 162 § 1 O.p., należy wiązać z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, przy czym niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybionego terminu. O spełnieniu przesłanki braku winy w rozumieniu art. 162 § 1 O.p. można mówić tylko w razie wskazania i uprawdopodobnienia zaistnienia takich okoliczności faktycznych, z których wynika, że zainteresowany obiektywnie nie był w stanie - nawet przy dołożeniu największego wysiłku - osobiście lub za pomocą innych osób, dochować terminu do dokonania danej czynności procesowej. Zgodnie natomiast z § 2 wskazanego przepisu podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Datą początkową biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu może być dzień, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminowi. Dotyczy to przypadków, kiedy strona, dokonując czynności, działała w subiektywnym przeświadczeniu, iż robi to w terminie (wyrok NSA w Gdańsku z dnia 24 marca 1999 r., I SA/Gd 1664/98). Dokonując wykładni pojęcia dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, zawartego w treści przepisu art. 162 § 2 O.p., należy mieć na uwadze zdarzenie potwierdzone (nie domniemywane) oparte na dacie pewnej (wyrok NSA z dnia 10 października 2013 r., II FSK 554/12). Należy również zwrócić uwagę na to, że stwierdzenie przez organ podatkowy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie stoi na przeszkodzie późniejszemu złożeniu wniosku o przywrócenie tego terminu. W analizowanej sprawie Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał zły stan zdrowia uniemożliwiający mu podjęcie jakichkolwiek czynności procesowych. Odnosząc się do pierwszej z przesłanek warunkujących przywrócenie terminu tj. braku winy w uchybieniu terminowi, w ocenie Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Jak wyjaśniono wyżej przesłanką do stwierdzenia braku winy jest wystąpienie okoliczności niedającej się przewidzieć okoliczności, np. nagłej choroby. Skarżący winien wykazać, że nie mógł w tym czasie zajmować się swoimi sprawami ani skorzystać z pomocy innych osób. Jak wynika z akt sprawy Skarżący w okresie do wniesienia odwołania korzystał z terapii. Korzystanie z terapii nie stanowi nagłej, niedającej się usunąć przeszkody, zwłaszcza, że nie stwierdzono u Skarżącego żadnej choroby, która uniemożliwiała mu dbanie o swoje interesy. Bezsporną okolicznością jest to, że Skarżący odebrał decyzję poświadczając jej odbiór własnoręcznym podpisem w dniu 20 kwietnia 2022 r. Nawet jeśli przyjąć, iż do dnia 17 czerwca 2022 r. nie był w stanie prowadzić swoich spraw ze względu na stan zdrowia to w dniu 17 czerwca 2022 r. napisał odwołanie, a następnie uczestniczył w postępowaniu sądowoadministracyjnym o sygn. III SA/WA 2368/22. Z tego względu stan, który by ewentualnie uniemożliwiał mu prowadzenia własnych spraw, już ustał. Przyjmując, że w trakcie biegu ustawowego terminu do wniesienia odwołania Skarżący obiektywnie nie był w stanie dopełnić czynności, dla której wyznaczony był termin, przyczyna ta ustała najpóźniej w dniu 17 czerwca 2022 r. tzn. w momencie, w którym Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika US. Wówczas Skarżący miał 7 dni na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z akt sprawy Skarżący wniosek o przywrócenie terminu został przez Skarżącego złożony dopiero 11 września 2023 r. W ocenie Sądu Dyrektor IAS słusznie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie spełniał przesłanek określonych w art. 162 § 1 O.p., gdyż podanie o przywrócenie terminu nie zostało wniesione w terminie 7 dni liczonych od daty ustania przyczyny uchybienia terminu procesowego oraz Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w omawianym uchybieniu. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu. Mając na uwadze niezasadność zarzutów skargi, Sąd, nie stwierdziwszy także innych uchybień z urzędu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.