III SA/Wa 494/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-08-06

Skład orzekający: Bożena Dziełak, Sylwester Golec, Jolanta Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę jest dopuszczalne, gdy skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca, a wniosek o cofnięcie skargi nie może być merytorycznie rozpatrzony.
Stan faktyczny
Pełnomocnik Biura [...] S.A. wniósł skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów. Skarga została wniesiona z brakami formalnymi dotyczącymi uwierzytelnienia pełnomocnictwa i odpisu z KRS. Pomimo wezwań do uzupełnienia braków, pełnomocnik nie uczynił tego w wyznaczonych terminach. Następnie pełnomocnik cofnął skargę. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zarządzono zwrot kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi Biura [...] S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę, 2) zarządzić zwrot ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Biura [...] S.A. z siedzibą w W. kwoty 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem wpisu sądowego. Pismem z dnia 26 stycznia 2010r. pełnomocnik Biura [...] S.A. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") – r. pr. W. Z., wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Do skargi pełnomocnik Spółki dołączyła kserokopię pełnomocnictwa – zamieszczając na nim pieczęć "za zgodność z oryginałem", datę poświadczenia, a także pieczęć własną jako radcy prawnego oraz podpis. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 26 lutego oraz 1 marca 2010r. pełnomocnik Skarżącej została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jej udzielenia oraz do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniach pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi oraz nieziszczenie wpisu sądowego w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika, że do ww. sprawy został uzupełniony wpis sądowy w kwocie 100 zł. Pełnomocnik Spółki nadesłała również w wyznaczonym terminie, kserokopię odpisu aktualnego z KRS zamieszczając na nim pieczęć "za zgodność z oryginałem", datę poświadczenia, a także pieczęć własną jako radcy prawnego oraz podpis. Ponieważ sposób potwierdzenia za zgodność z oryginałem nie odpowiadał wymogom art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.) – dalej "ustawa o radcach prawnych", w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 stycznia 2010 r., na skutek nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 23 października 2009 r., o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów (Dz. U. z dnia 21 grudnia 2009 r.), zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2010r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego oraz odpisu z KRS zgodnych z treścią art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, który wskazuje, że radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika Spółki, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo oraz odpis z KRS, które nie spełniają ww. warunków. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 1 lipca 2010r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Spółki nie uzupełniła braków formalnych skarg, o które była wzywana. W dniu 2 sierpnia 2010r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika Spółki, którym cofnęła skargę wniesioną w dniu 26 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa". Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, nie może być zatem na wniosek strony przedłużony, ani skrócony. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd skargę odrzuca, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 stycznia 2010 r., radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu. Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie w piśmie z dnia 17 czerwca 2010 r., skierowanym do pełnomocnika Spółki, wskazano sposób usunięcia braków formalnych skargi, informując o rygorze w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 1 lipca 2010 r. na wskazany przez nią adres. Siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 8 lipca 2010r. (czwartek). Jak już wyżej wskazano do dnia wydania postanowienia, tj. do dnia 6 sierpnia 2010r. pełnomocnik nie uzupełniła braków skargi, o które została wezwana. Ustosunkowując się do wniosku pełnomocnika Spółki, dotyczącego cofnięcia skargi wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990 z. 4, poz. 207). Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zobligowany był orzec jak w sentencji. Według art. 232 § 1 pkt. 1 ppsa, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło