III SA/Wa 498/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. - W skardze z 16 lutego 2009 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2009 r. pełnomocnik T. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że w ocenie Skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody w następstwie skierowania przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z § 5 cyt. przepisu postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z § 6 tego przepisu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wniosek pełnomocnika Skarżącego należało ocenić w kontekście przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, przy czym już z treści powołanego przepisu wynika, że nie jest wystarczające w tym zakresie wykazanie możliwości wyrządzenia jakiejkolwiek szkody lub negatywnych skutków, ale szkody o znacznych rozmiarach i skutków trudnych do odwrócenia. Zdaniem Sądu, z lakonicznego uzasadnienia ocenianego wniosku nie wynika aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło powodować konsekwencje o których mowa w powołanym przepisie. Nie podano w nim żadnych danych które uzasadniałyby twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji w drodze postępowania egzekucyjnego doprowadzi do wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody. Pełnomocnik Skarżącego nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z konsekwencjami określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a., a jak wspomniano powyżej do uwzględnienia złożonego wniosku może dojść tylko wobec jednoznacznego wykazania tych przesłanek. Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.