III SA/Wa 500/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-09-11

Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji w sprawie podatku od towarów i usług, gdy skarżąca twierdzi, że jej wykonanie mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że choć kwota zobowiązania jest znaczna, skarżąca nie przedstawiła dowodów na to, że egzekucja spowoduje szkodę trudną do naprawienia, zwłaszcza w kontekście jej oświadczeń o braku prowadzenia działalności i przychodów.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą podatku od towarów i usług za miesiące 2006 r. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie mogłoby wyrządzić znaczną szkodę i negatywnie wpłynąć na jej działalność. Spółka podniosła również, że nie posiada środków na pokrycie egzekwowanej sumy.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 11 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "J." sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji J. sp. z o.o. w W. (dalej: "Skarżąca") - w skardze złożonej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że z uwagi na znaczną wysokość zobowiązania podatkowego, a także wysokie prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonej decyzji, jej wykonanie mogłoby stworzyć niebezpieczeństwo wyrządzenia poważnej szkody oraz mogłoby negatywnie wpłynąć na jej działalność i zamierzenia gospodarcze poprzez utratę zaufania u potencjalnych partnerów gospodarczych. Przedwczesna egzekucja wynikających z decyzji należności podatkowych groziłaby zatem powstaniem skutków określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.". Skarżąca wyjaśniła, że nie posiada środków na pokrycie egzekwowanej sumy. Skarżąca podkreśliła też, że w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 48/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego wymaganego zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie ciąży na Skarżącej. W ocenie Sądu, Skarżąca istnienia tych przesłanek nie wykazała. Bez wątpienia kwota ustalonych decyzją organu pierwszej instancji zobowiązań podatkowych w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. jest znaczna, a zatem wykonanie tejże decyzji mogłoby mieć wpływ na kondycję finansową Skarżącej. Jednakże, jak wynika z pism Skarżącej złożonych w związku z wnioskiem o prawo pomocy, sytuacja ta już jest zła. Skarżąca wyjaśniła, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga żadnych przychodów. W świetle tych dokumentów oraz wyjaśnień Skarżącej trudno uznać, że zagrożenie egzekucją uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca nie prowadzi działalności, a zatem de facto już nie funkcjonuje na rynku. Sąd zwolnił Skarżącą z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Tego zaś Skarżąca nie wykazała. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o uwzględnieniu skargi. Słuszność przekonania Skarżącego o wydaniu zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, zostanie przez Sąd zweryfikowana na etapie rozpatrzenia skargi, kiedy to Sąd zbada zasadność zarzutów w niej zawartych i oceni, czy przy wydaniu decyzji rzeczywiście doszło do naruszenia prawa. W ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło