III SA/Wa 506/15

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 17.04.2015 r. po rozpoznaniu wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] .12.2014 r Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od września 2009 r do kwietnia 2010 r p o s t a n a w i a odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy 1) Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym, stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Następuje wtedy, kiedy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie lub rodziny. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tj o prawo pomocy w zakresie częściowym. 2) K. S. , w piśmie z 27.03.2015 r, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że z kwoty 1940 zł miesięcznie (zasiłek chorobowy) jest zobowiązany utrzymywać cały dom. Załączył oświadczenie o stanie rodzinnym... używane w postępowaniu przed sądami powszechnymi. W wykonaniu wezwania referendarza sadowego z 2.04.2015 r - o przekazanie formularza PPF, wykazanie dochodów osiągniętych przez stronę i osoby ze wspólnego gospodarstwa domowego w 2014 i 2015 r, odpisów zeznań podatkowych, kalkulacji kosztów życia, wyciągu z rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące – skarżący przekazał wypełniony formularz PPF, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Pozostałych informacji nie przekazał. W uzasadnieniu formularza PPF skarżący powołał się na: - brak majątku i zasobów finansowych; - od 12.2013 r do 12.2014 r zyskiwał zasiłek chorobowy w kwocie 1940 zł netto; - od 18.02.2015 do 19.04.2015 r jest na zwolnieniu lekarskim; - z ZUS za 2015 r otrzymał kwotę 590 zł; - żona nie pracuje, po [...] , bez prawa do renty i zasiłku; - ZUS odmówi skarżącemu prawa do renty. 3) Wezwanie o wyjaśnienie sytuacji finansowej strony skarżący otrzymał 7/4/2015 r. Od tej daty miał siedem dni na nadesłanie żądanych informacji, wymienionych przykładowo powyżej. Skarżący ograniczył się jednakże do ogólnikowych stwierdzeń, zawartych w treści formularza PPF. Stwierdzenia te nie tylko nie zostały potwierdzone innymi dokumentami, o które wzywał referendarz sądowy, ale także – nie zostały udzielone w ogóle dodatkowe, wnioskowane informacje (kalkulacja kosztów życia, zakres pomocy dzieci, na który strona zwracała uwagę, stan rachunków bankowych, potwierdzenie uzyskanych dochodów i oszczędności i in.). Tym samym sytuacja życiowa skarżącego, tj podstawa do oceny zasadności przyznania prawa pomocy, nie została wykazana – tym bardziej, ze z zadeklarowanych w formularzu PPF dochodów strony nie wynika nie możność wygospodarowania, choćby w drodze oszczędności, środków na rzecz kosztów postępowania sądowego. Wobec braku przekazania zakreślonych w wezwaniu informacji o sytuacji życiowej strony referendarz sądowy nie znajduje sposobu pogodzenia nękających go wątpliwości, co do rzeczywistej sytuacji finansowej strony z postulatem działania urzędnika zgodnie z prawem, a z regułami dyscypliny finansowej w szczególności. Nieprzekazanie wnioskowanych informacji o sytuacji majątkowej strony, czyli brak uprawdopodobnienia konieczności przyznania jej prawa pomocy (istnienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.) jest okolicznością uniemożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.