III SA/Wa 508/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Sp. z.o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi M. Sp. z o.o – dalej "Skarżąca" lub "Spółka", wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazała, że Spółka od dwóch lat nie prowadzi działalności. Podniosła, że Sąd oddalił jej wniosek o ogłoszenie upadłości z powodu braku środków wystarczających na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. W oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała kapitał zakładowy w wysokości 574.500 zł. Skarżąca nie wskazała wartości środków trwałych ani wysokości zysku lub straty za ostatni rok. Na dwóch posiadanych rachunkach w Banku [...] Skarżąca nie posiada środków (wskazała stan konta 0,00zł) Wykonując wezwanie referendarza sądowego WSA w Warszawie Skarżąca wyjaśniła, że od dwóch lat nie prowadzi działalności gospodarczej i nadesłała postanowienie Sądu [...] dla W. w W. [...] Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych z [...] lipca 2008r. Sąd oddalił wniosek Skarżącej o ogłoszenie upadłości z uwagi na fakt, iż majątek Skarżącej nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że jedynym majątkiem Spółki są należności, które są trudne do wyegzekwowania i konieczne jest kierowanie spraw na drogę sądową. Spółka przedłożyła również wykazy z rachunków bankowych, z których wynika, że nie posiada żadnych środków. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi w wysokości 1.500 zł oraz stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony. Skarżąca od dwóch lat nie prowadzi działalności. Jak wynika z oświadczeń Skarżącej, przedstawionych wykazów z rachunków bankowych w Banku [...] oraz postanowienia Sądu [...] z [...] lipca 2008 r. Skarżąca nie posiada żadnych środków. Jedynym majątkiem Skarżącej (jak wynika z postanowienia Sądu [...] z [...] lipca 2008r ) są należności. Są one jednak bardzo trudne do windykowania. Podmioty zobowiązane odmawiają zapłaty, konieczne zatem jest wystąpienie na drogę sądową. Sąd podkreślił, że Skarżąca nie posiada środków finansowych wystarczających na żadne, nawet początkowe, niezbędne czynności w postępowaniu upadłościowym. Z oświadczeń Skarżącej oraz wyciągu z rachunków bankowych wynika, że sytuacja finansowa Skarżącej nie uległa poprawie. Zatem stwierdzić należy, że Skarżąca wykazała, że nie jest obecnie w stanie zgromadzić środków na poniesienie kosztów sądowych / wpisu należnego od skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.