III SA/Wa 508/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi. K. K. – Skarżąca, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w W. z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2016 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie braków formalnych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone Skarżącej 26 lutego 2016 r. (piątek). W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca pismem z 28 lutego 2016 r. (data wpływu do Sądu 29 lutego 2016 r.) wniosła o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi ze względu na zaplanowany wcześniej wyjazd. Skarżąca poinformowała, że w okresie od [...] lutego 2016 r. do [...] marca 2016 r. będzie przebywała poza miejscem zamieszkania. Pismem z 2 marca 2016 r. Skarżąca została poinformowana, że siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i w konsekwencji nie może być, na wniosek strony, przedłużony ani skrócony. Dodatkowo w piśmie wskazano, że termin ten może zostać przywrócony na uzasadniony wniosek Skarżącej. Wnioskiem złożonym 17 marca 2016 r. Skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazała, że nie była w stanie samodzielnie ustalić wartości przedmiotu zaskarżenia i musiała zasięgnąć pomocy prawnej. Ponadto, Skarżąca wskazuje, że ze względu na zaplanowany wcześniej wyjazd nie mogła uzupełnić braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. W załączeniu do powyższego wniosku Skarżąca przesłała własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi oraz informację o wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie. Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie - art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze. zm.) – dalej "p.p.s.a.". Jednakże - zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu i z uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.) w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Skarżąca spełniła wszystkie przesłanki. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Skarżąca spełniła warunki formalne wymienione w art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.) W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że Skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazać bowiem należy, że Skarżąca niezwłocznie po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poinformowała Sąd o braku możliwości dokonania wymaganych czynności w terminie ze względu na zaplanowany wcześniej wyjazd. W szczególności dotyczyło to konieczności zasięgnięcia pomocy prawnej w kwestii ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Ponadto, natychmiast po powrocie Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu i uzupełniła wskazane braki formalne skargi. W opinii Sądu, takie zachowanie Skarżącej świadczy o braku jej winy w uchybieniu terminu oraz o należytej dbałości o własne interesy. Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane przez Skarżącą w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji uzasadnienia.