III SA/Wa 535/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej T.sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia [...]maja 2018 r. w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe 2014 r. i 2015 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. (data wpływu do tut. Sądu) pełnomocnik strony skarżącej wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Po rozpoznaniu ww. sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2018 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie starszego referendarza sądowego. Pismem z dnia 6 sierpnia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Należało odrzucić skargę kasacyjną jako niedopuszczalną. Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718, ze zm., dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wojewódzkiego sądu administracyjnego o których mowa w art. 258 § 2 pkt. 6-8 stronie przysługuje sprzeciw, który należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, rozpoznaje Sąd wydając postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W postępowaniu zainicjowanym sprzeciwem Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że obecnie sąd dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu i wypowiada się o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia lub zarządzenia, a nie jak dotychczas rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy na nowo. Sąd rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza orzeka jako sąd drugiej instancji. Wydane orzeczenie kończy zatem postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy i nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2018 r., którym utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniesioną skargę kasacyjną należało uznać zatem za niedopuszczalną, gdyż jej przedmiotem było prawomocne postanowienie Sądu, nie zaś zaskarżalne postanowienie referendarza sądowego. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 260 § 2 w zw. z art. 197 § 2 oraz w zw. z art. 178 p.p.s.a. jak w sentencji.