III SA/Wa 542/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Honorata Łopianowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki podatku dochodowym od osób prawnych za marzec 2011 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 542/17 w ten sposób, że w miejsce wyrażenia "uchwały" wpisać "decyzji". Postanowieniem z 10 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 542/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie domówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki podatku dochodowym od osób prawnych za marzec 2011 r. W sentencji orzeczenia błędnie wskazano rodzaj aktu, którego dotyczyło orzeczenie, omyłkowo wskazując, że jest ono uchwałą, a nie decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Opisana wyżej wadliwość postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 marca 2017 r. stanowi oczywistą omyłkę w rozumieniu przytoczonej wyżej regulacji. W tym miejscu należy wyjaśnić, że ocenie wystąpienia przesłanek wstrzymania aktu administracyjnego podlegała decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, co zostało prawidłowo wskazane w komparycji postanowienia i jego uzasadnieniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.