III SA/Wa 545/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego w sprawie ze skargi Z.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - W skardze na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. , Z. B. (dalej - "skarżący", "wnioskodawca") zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że nie jest w stanie ich ponieść bez istotnego uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Pismem z 26 marca 2015 r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Ponadto wezwano do: wskazania i udokumentowania wszystkich źródeł utrzymania skarżącego oraz osób prowadzących ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe, nadesłania zeznań podatkowych skarżącego oraz osób prowadzących ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe za 2014 r., nadesłania wyciągów z rachunków bankowych skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za ostatnie trzy miesiące, przedstawienia zestawienia wysokości miesięcznych dochodów i wydatków składających się na bieżące utrzymanie skarżącego i jego rodziny. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu wyjaśnił, że posiadane przez niego nieruchomości zostały zlicytowane przez komornika. Nadal toczy się egzekucja. Skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i pełnoletnim synem. Oświadczał, że nie posiadają oszczędności i nie uzyskują żadnych dochodów. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenie z urzędu pracy o uznaniu żony skarżącego za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, zeznanie podatkowe, bilans oraz rachunek zysków i strat za 2013 r. Z uwagi na fakt, że oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłane dokumenty okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), ponownie wzywano do nadesłania zeznań podatkowych skarżącego oraz osób prowadzących ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe za 2014 r., wyjaśnienia, jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi skarżący oraz udokumentowania aktualnych miesięcznych przychodów oraz kosztów prowadzonej działalności, poprzez nadesłanie np. kopii z podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji sprzedaży i zakupów VAT za trzy ostatnie miesiące, nadesłanie deklaracji VAT-7 za ostatnie trzy miesiące, nadesłania wyciągów z rachunków bankowych skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za ostatnie trzy miesiące, przedstawienia zestawienia wysokości miesięcznych dochodów i wydatków składających się na bieżące utrzymanie skarżącego i jego rodziny. W odpowiedzi skarżący wskazał, że wnosi o zwolnienie od wpisu od skargi. Wyjaśnił, że obydwoje z żoną pozostają na utrzymaniu dzieci. Skarżący faktycznie nie prowadzi działalności od 1 października 2014 r. i oczekuje na nabycie prawa emerytalnych. Skarżący nadesłał zeznanie podatkowe, bilans oraz rachunek zysków i strat za 2014 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego tj. w zakresie częściowym. Przepis art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustosunkowując się do powyższego należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Powyższe wymaga rzetelnego wypełnienia formularza PPF oraz złożenia, na wezwanie, żądanych dokumentów oraz dodatkowych wyjaśnień. W ocenie referendarza sądowego, w przedmiotowym postępowaniu wnioskodawca nie przedstawił w sposób należyty swojej sytuacji finansowej i majątkowej, a tym samym uniemożliwił merytoryczną ocenę wniosku. Zauważyć bowiem należy, że skarżący, mimo dwukrotnego wezwania nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych, nie udokumentował źródeł utrzymania rodziny, nie przedstawił również zestawienia miesięcznych dochodów i wydatków. Skarżący poprzestał na oświadczeniu, że obydwoje z żoną pozostają na utrzymaniu dzieci, on od 1 października 2014 r. "faktycznie" nie prowadzi działalności gospodarczej. Z kolei z nadesłanego zeznania podatkowego oraz bilansu za 2014 r. wynika, że za ten rok skarżący uzyskał przychód w wysokości 2.991.440,75 zł (dochód 2.552.801,96 zł). Dysponując tylko takimi, sprzecznymi informacjami, referendarz sądowy nie jest w stanie ocenić jaka jest rzeczywista sytuacja finansowa rodziny skarżącego. Z jednej bowiem strony z nadesłanych dokumentów wynika, że za poprzedni rok skarżący uzyskał bardzo wysokie, prawie 3 mln przychody z działalności gospodarczej, z drugiej zaś strony sam skarżący wskazuje na licytację nieruchomości i pozostawanie na wyłącznym utrzymaniu dzieci. W sytuacji, w której wnioskodawca nie przedstawia istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji finansowej, bądź też przedstawia niepełne lub niejasne dane - co miało miejsce w niniejszej sprawie - to powinien liczyć się z tym, że referendarz sądowy nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy. W tym miejscu podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy, a ta jest możliwa jedynie w oparciu o wysokość rzeczywiście uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków przez skarżącego i jego rodzinę. W konsekwencji referendarz sądowy nie jest w stanie ocenić jakimi rzeczywiście dochodami dysponował skarżący na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy oraz jakie niezbędne wydatki ponosił. Tak zobrazowana przez wnioskodawców sytuacja finansowa i majątkowa nie pozwalała na dokonanie innej oceny niż stwierdzenie niewykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.