III SA/Wa 55/15

Dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2013 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – A. M. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2013 r. W skardze Skarżąca zawarła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W osnowie wniosku podniosła, że wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia Skarżącej środków niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, co w konsekwencji prowadziłoby do konieczności przeprowadzenia likwidacji lub nawet upadłości spółki. Według Skarżącej przedmiotowy wniosek znajduje także potwierdzenie w zarzutach skargi. Ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego w kwocie wskazanej w decyzji było rażąco krzywdzące. Wadliwość zaskarżonej decyzji rażąca narusza porządek prawny, co w opinii Skarżącej uzasadnia wstrzymanie wykonania tejże decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy również, iż samo powołanie się na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku, a tym bardziej nie obliguje sądu do poszukiwania takich okoliczności z urzędu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek Skarżącej zasługiwał na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w nim argumenty były trafne. W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Powyższe oznacza, że argumentacja Skarżącej kwestionująca prawidłowość prowadzonego w stosunku do niej postępowania podatkowego i odnosząca się do zawartych w skardze zarzutach, jako pozostająca bez związku z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz odnosząca się do przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, była bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Przechodząc dalej Sąd stwierdza, że pomimo nietrafności części argumentacji, Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie przedmiotowej decyzji przed podjęciem przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia, może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała bowiem jak miałyby się wyrażać takie skutki. Podkreśliła przede wszystkim, że wykonanie decyzji skutkowałoby pozbawieniem Skarżącej środków niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazała także na wysokości zobowiązania podatkowego, wynikającego z zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu należy podzielić powyższe stanowisko i argumentację Skarżącej. Okoliczności przytoczone przez nią we wniosku, w powiązaniu ze znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami obrazującymi jej sytuację majątkową, pozwalają bowiem na stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy, tj. 8.733.369 zł oraz okoliczność, że Skarżąca nie posiada na chwilę obecną środków, aby przedmiotowe zobowiązanie podatkowe spełnić dobrowolnie. Powyższe okoliczności wskazują na to, że wymagane zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe musiałoby zostać wyegzekwowane przymusowo, co istotnie może doprowadzić do faktycznego unicestwienia działalności Skarżącej. Ponadto skutkiem prowadzenia postępowania egzekucyjnego może być egzekucja z jej nieruchomości. Jak zaś wynika z doświadczenia życiowego, ceny uzyskiwane na drodze licytacji komorniczej nieruchomości są zazwyczaj niższe, niż cena jaką można uzyskać za taką nieruchomość w drodze zwykłej sprzedaży. W przypadku późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, zwrot wyegzekwowanego świadczenia nie przywróciłby zatem rzeczy do stanu pierwotnego. Powyższe okoliczności bezspornie wypełniają przesłankę wynikającą z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. przesłankę trudnych do odwrócenia skutków. W sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.