III SA/Wa 558/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko, Sędziowie sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska, sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2017 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz B. sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] września 2015r. wydanym na podstawie art. 306c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm., dalej jako O.p.) Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. odmówił B. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej jako Skarżąca lub Spółka) wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, iż nie jest możliwe wydanie zaświadczenia o żądanej treści, bowiem Strona posiada, wynikającą z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r., zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. w wysokości 150.689,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę oraz wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r. zaległości w podatku od towarów i usług m.in. za styczeń i marzec 2006r. w łącznej wysokości 110.650,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Na powyższe postanowienie w dniu [...] października 2015r. Skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia polegającą na wydaniu zaświadczenia zgodnie z wnioskiem. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 306a § 1 i § 3, art. 306b § 1 O.p. poprzez błędne jego zastosowanie w niniejszej sprawie, skutkujące odmową wydania zaświadczenie na dzień 30 września 2015r. o treści żądanej przez Stronę, - art. 306e § 3 ustawy O.p. poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, skutkujące odmową wydania zaświadczenia na dzień 30 grudnia 2015r. o treści żądanej przez Stronę, - art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 124 O.p. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia niezgodnie z przepisami prawa i prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych i brak wyjaśnienia Stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżone postanowienie, - art. 217 § 2 O.p. poprzez brak zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia uzasadnienia faktycznego, prawnego i przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca przywołała art. 306a § 1 i art. 306e § 1 i § 3 O.p. oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2015r. sygn. akt III SA/Wa 1514/14. Z uwagi na powyższe, zdaniem Strony, organ pierwszej instancji winien wydać żądane przez Stronę zaświadczenie, zawierające wzmiankę, iż toczą się postępowania mające za przedmiot określenie wysokości zobowiązań Strony w podatku, co w konsekwencji, zdaniem Strony, spowodowało naruszenie art. 306b § 1 i art. 306e § 3 O.p. Ponadto Skarżąca uznała za przedwczesne przesądzanie przez organ pierwszej instancji istnienia zaległości podatkowej skoro postępowania w tym zakresie nadal się toczą, a decyzje w oparciu, o które przyjęto niniejszą okoliczność są nieostateczne. Strona wskazała również, że złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2013r. Nr [...] i Nr [...], które Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia, co w konsekwencji spowodowało ustanie zaległości podatkowych. Natomiast decyzje organu pierwszej instancji nie są prawomocne ani ostateczne, ponieważ decyzję po złożeniu odwołania ma wydać Dyrektor Izby Skarbowej w W. W związku z powyższym, Strona stwierdziła, że nie zgadza się ze stanowiskiem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R., iż na dzień składania wniosku o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, posiadała zaległości podatkowe. Ponadto Skarżąca wniosła o załączenie dowodów w postaci akt toczącego się postępowania Nr [...] w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od towarów i usług na okoliczność uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. pierwotnych decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie ich do ponownego rozpatrzenia oraz na okoliczność braku prawomocnego rozstrzygnięcia w zakresie ww. podatków. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] maja 2015r., określił Skarżącej m.in. zobowiązanie w podatku od towarów i usług m.in. za styczeń 2006r. w wysokości 94.226,00 zł oraz marzec 2006r. w wysokości 34.139,00 zł i nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za styczeń 2006r. w wysokości 0 zł. W wyniku wydania ww. decyzji została ujawniona zaległość w podatku od towarów i usług za styczeń i marzec 2006r. Natomiast decyzją z dnia [...] maja 2015r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, określił B. sp. z o.o. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. w wysokości 197.646,00 zł. W wyniku wydania ww. decyzji została ujawniona zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. w wysokości 150.689,00 zł. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż po rozpatrzeniu złożonego odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] (dot. podatku dochodowego od osób prawnych), utrzymał w mocy ww. decyzję. W złożonym zażaleniu Skarżąca podnosi, że nie posiada zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń i marzec 2006r. i w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r., bowiem od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] i Nr [...] wniesione zostały odwołania i ww. decyzje są nieostateczne. Organ odnosząc się do powyższego zauważył, że w świetle przepisów ustawy Ordynacja podatkowa wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe powoduje zmianę dotychczasowego stanu faktycznego przez to, że od tego momentu na podatniku ciążą zobowiązania określone lub ustalone ww. decyzją. Dopóki decyzja taka nie zostanie w toku postępowania odwoławczego uchylona lub zmieniona, dopóty organ będzie związany danymi, jakie wynikają z wydanej przez niego, nawet nieostatecznej decyzji. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W. brak wykonalności decyzji nieostatecznych pozostaje bez wpływu na istnienie zobowiązania określonego tą decyzją. Świadczy o tym m.in. treść przepisu art. 306e § 6 O.p., zgodnie z którym jedynie w przypadku, o którym mowa w art. 239d, uznaje się, że do czasu wydania ostatecznej decyzji nie istnieje zaległość podatkowa. Z powyższego wynika, że w każdym innym przypadku niż wymieniony w art. 306e § 6 O.p., zaległości podatkowe wynikające z nieostatecznej decyzji istnieją. Reasumując stwierdził, iż w sprawie bezspornym jest, że w dniu wydania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. zaskarżonego postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, tj. w dniu 30 września 2015r., w obrocie prawnym znajdowały się decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] i Nr [...] z których wynikały zaległości w podatku od towarów i usług m.in. za styczeń i marzec 2006r. i w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r., od których należne są odsetki za zwłokę. Niezależnie od powyższego organ zauważył, iż decyzją z dnia [...] września 2015r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] (dot. podatku dochodowego od osób prawnych), utrzymał w mocy ww. decyzję, a decyzją z dnia [...] listopada 2015r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] (dot. podatku od towarów i usług), utrzymał w mocy ww. decyzję. Organ odniósł się do zawartego w zażaleniu stwierdzenia, że organ pierwszej instancji winien wydać zaświadczenie o żądanej treści zawierającym wzmiankę, iż toczą się postępowania mające za przedmiot określenie wysokości zobowiązań Strony w podatku. Stwierdził, iż zgodnie z art. 306e § 2 O.p. przed wydaniem zaświadczenia o niezaleganiu, ustala się, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu. Nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe zakończenie postępowania, o którym mowa w § 2, przed upływem terminu określonego w art. 306a § 5 (7 - dniowy termin do wydania zaświadczenia). Wydając zaświadczenie, organ podaje informacje o prowadzonym postępowaniu (art. 306e § 3 cyt. ustawy). W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przepisach art. 306e § 2 i § 3 O.p. chodzi o postępowanie zakończone wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, a więc decyzji, która ujawniła istnienie zaległości podatkowych. Zatem przepis art. 306e § 3 tej ustawy dotyczy sytuacji, w której organ podatkowy wszczął postępowanie podatkowe, ale nie zdołano go jeszcze zakończyć wydaniem decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązań podatkowych. Natomiast po wydaniu decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe staje się już możliwe ich wykazanie w wydawanym zaświadczeniu. Organ podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie wydane zostały w dniu 13 maja 2015r. decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. Nr [...] i Nr [...], w wyniku których zostały ujawnione zaległości w podatku od towarów i usług m.in. za styczeń i marzec 2006r. i w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. Organ stwierdził, iż brak było podstaw do wydania, przez organ pierwszej instancji, zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Tym samym za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 306a § 1 i § 3, art. 306b § 1 i art. 306e § 3 O.p. Za niezasadny również uznał zarzut, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124 i art. 217 § 2 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał, że działanie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. polegające na odmowie wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach było prawidłowe w świetle obowiązujących przepisów. W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie i postanowienia organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 306a § 1 i § 3 i art. 306b § 1 O.p. poprzez błędne ich zastosowanie w niniejszej sprawie, skutkujące odmową wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Skarżącą, pomimo braku ku temu przesłanek. - art. 306e § 3 O.p. poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszej sprawie, skutkujące odmową wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Skarżącą, - art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 124 O.p. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia niezgodnie z przepisami prawa i prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych i brak wyjaśnienia Skarżącej zasadności przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżone postanowienie, - art. 217 § 2 O.p. poprzez brak zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia uzasadnienia faktycznego, prawnego i przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżone postanowienie, - art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 i art. 306a § 1 i § 5 oraz art. 306e § 3 O.p. poprzez ich błędne zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy wadliwego postanowienia organu pierwszej instancji, podczas gdy Dyrektor Izby Skarbowej w W. winien zastosować art. 233 § 2 w związku z art. 239 i art. 306a § 1 i § 5 i art. 306e § 3 ww. ustawy, tj. uchylić postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji i przekazać celem naprawienia zaniechań, gdyż zgodnie z art. 306a § 1 i § 5 oraz art. 306e § 3 ww. ustawy nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe doręczenie decyzji kończącej postępowanie, co w konsekwencji powoduje, że organ pierwszej instancji powinien wydać zaświadczenie o żądanej przez Skarżącą treści, zawierające wzmiankę, iż toczą się postępowania mające za przedmiot określenie wysokości zobowiązań Skarżącej, W uzasadnieniu skargi Skarżąca przywołała art. 306a § 1 i art. 306e § 1 i § 3 O.p. oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2015r. sygn. akt III SA/Wa 1514/14. Z uwagi na powyższe, zdaniem Skarżącej, organ pierwszej instancji winien wydać żądane przez Skarżącą zaświadczenie, zawierające wzmiankę, iż toczą się postępowania mające za przedmiot określenie wysokości zobowiązań Skarżącej w podatku, co w konsekwencji zdaniem Skarżącej spowodowało naruszenie art. 306b § 1 i art. 306e § 3 O.p. Ponadto Skarżąca uznała za przedwczesne przesądzanie przez organ istnienie zaległości podatkowej skoro postępowanie w tym zakresie nadal się toczy, a decyzje w oparciu, o które przyjęto niniejszą okoliczność są nieostateczne. Skarżąca przywołała również art. 51 § 1 O.p. i uznała, iż brak jest podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że Skarżąca nie zapłaciła podatku dochodowego czy podatku od towarów i usług, gdyż nie zgadzając się z ustaleniami poczynionymi przez organ prowadzący postępowanie w zakresie określenia zobowiązania podatkowego, Skarżąca złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swoje stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń, uregulowane w przepisach art. 306a-306n O.p., stanowi rodzaj uproszczonego postępowania przy podejmowaniu czynności materialno-technicznych polegających na urzędowym potwierdzeniu stanu faktycznego lub prawnego. Organ podatkowy ma obowiązek wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Zaświadczenie jest więc czynnością faktyczną, aktem wiedzy o określonych faktach. Jak wynika art. 306a § 3 tej ustawy zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania. W sprawie poddanej kontroli sądowej stan faktyczny jest bezsporny. Skarżąca wniosła o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. W tym miejscu zauważyć należy, że stosownie do art. 306a § 4 O.p. organ związany jest żądaniem wnioskodawcy. Nie jest więc w zasadzie dopuszczalne wydanie zaświadczenia o innej niż żądana treści. Jak wspomniano wcześniej, brzmienie art. 306b § 1 O.p. wskazuje, iż w przypadkach, o których mowa w art. 306a § 2 cytowanej ustawy, organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Istota sporu zatem sprowadza się w okolicznościach sprawy do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy podatnik może skutecznie domagać się wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach (art. 306e § 1 O.p.), w sytuacji gdy decyzje wymiarowe organu pierwszej instancji, zostaną zakwestionowane przez podatnika przed wniesieniem wniosku o wydanie zaświadczenia. Organ odmawiając wydania zaświadczenia zgodnie z żądaniem wnioskodawcy wskazał, że wobec Skarżącej wydana została decyzja określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. oraz w podatku od towarów i usług m.in. za styczeń i marzec 2006r., a zatem zobowiązany był do uwzględnienia tego faktu, co uniemożliwiło wydanie zaświadczenia zgodnie z oczekiwaniem strony. W ocenie organu II instancji takie postępowanie usprawiedliwione było treścią art. 306e § 2 O.p. Zdaniem organu wydanie decyzji określającej daninę skutkuje powstaniem zaległości podatkowej i bez znaczenia pozostaje kwestia wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę stanowiska tego nie podziela. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz stanowisk stron wynikało, że zarówno decyzja określająca Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług jak i w podatku dochodowym od osób prawnych w dniu złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia tj. w dniu 22 września 2015r. - nie była ostateczna. Dodatkowego podkreślenia wymaga, że decyzje te nie były także ostateczne w dniu wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia tj. w dniu 30 września 2015r. Wprawdzie w odniesieniu do decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. dotyczących określenia zobowiązania w obu podatkach zostały przez organ II instancji wydane decyzje utrzymujące te rozstrzygnięcia w mocy, to jednak w odniesieniu do decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję w dniu [...] września 2015r. – a doręczył Stronie w dniu 3 grudnia 2015r., a w odniesieniu do podatku dochodowego od osób prawnych organ ten wydał decyzję w dniu [...] listopada 2015r. W ocenie Sądu w tak ustalonym stanie faktycznym winny mieć zastosowanie regulacje art. 306e § 2 i § 3 O.p. wskazujące, że w przypadku gdy nie jest możliwe zakończenie postępowania określającego wysokość zobowiązania podatkowego w stosunku do wnioskodawcy nie można odmówić wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Jednakże wydając wnioskowane zaświadczenie organ podaje informację o prowadzonym postępowaniu. Zdaniem Sądu przepis § 3 art. 306e O.p. ma zastosowanie do postępowań kończących się wydaniem decyzji ostatecznej. Wobec powyższego w stanie faktycznym sprawy organ winien wydać żądane przez podatnika zaświadczenie, zawierając wzmiankę, iż toczą się postępowania mające za przedmiot określenie wysokości zobowiązania strony w podatku od towarów i usług oraz w podatku dochodowym od osób prawnych. Nie czyniąc tego organ niewątpliwie naruszył dyspozycję art. 306b § 1 O.p. oraz art. 306e § 3 O.p. Pogląd powyższy spotkać można także w doktrynie prawa podatkowego sprowadzający się do twierdzenia, że - w sytuacji takiej jaka ma miejsce w przedmiotowej sprawie - przepis § 3 art. 306e O.p., stanowi odstępstwo od generalnej zasady odmawiania wydania zaświadczenia o treści żądanej przez podatnika jeśli nie pozwalają na to okoliczności faktyczne lub prawne i zgodnie z jego brzmieniem należy wydać zaświadczenie w granicach żądania, lecz dodatkowo należy podać w zaświadczeniu informację o prowadzonym postępowaniu podatkowym, mimo, że wnioskodawca takiej informacji sobie wcale w tym zaświadczeniu nie życzy (J. Zubrzycki (w:) Ordynacja podatkowa Komentarz 2010, B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, UNIMEX a także S. Babiarz (w:) Ordynacja podatkowa Komentarz S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Wyd. 6 LexisNexis). Za przedwczesne tym samym należy uznać przesądzanie przez organ istnienia zaległości podatkowej skoro postępowanie w tym zakresie nadal się toczy, a decyzje, w oparciu o które organy przyjęły niniejszą okoliczność są nieostateczne. Zgodnie bowiem z art. 51 § 1 O.p. zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że strona nie zapłaciła podatku od towarów i usług i podatku dochodowego od osób prawnych gdyż nie zgadzając się z ustaleniami poczynionymi przez organ prowadzący postępowanie w zakresie określenia zobowiązania podatkowego, złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji w tym zakresie. Z tych względów, Sąd, w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie, o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 200 tej ustawy.