III SA/Wa 570/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-04-14
Skład orzekający: Marta Waksmundzka-Karasińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo skarżącego, które różni się treściowo i graficznie od oryginału skargi, może zostać uznane za jej odpis w rozumieniu art. 47 § 1 PPSA, a tym samym czy jego złożenie skutkuje uzupełnieniem braków formalnych skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie uzupełniła jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Pismo złożone przez skarżącą nie stanowiło odpisu skargi w rozumieniu art. 47 § 1 PPSA, gdyż różniło się od oryginału treściowo i graficznie, nie będąc ani kopią, ani fotokopią, ani wydrukiem z poczty elektronicznej.Stan faktyczny
Skarżąca M. P. złożyła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, pod rygorem odrzucenia. Skarżąca nadesłała pismo, które sąd uznał za niebędące odpisem skargi, w związku z czym skargę odrzucono.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2004 r., Nr sprawy [...] w przedmiocie : odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia - odrzucić skargę
Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. M. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...]. Skarżąca została – na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lutego 2005 r. – wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu. Wezwanie strona otrzymała w dniu [...] marca 2005 r. (potwierdzenie odbioru). W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo z dnia [...] marca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływanej jako u.p.p.s.a. do pisma strony składanego w postępowaniu sądowym należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 u.p.p.s.a.).
Skarga składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić wymaganym wyżej wymaganiom dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 u.p.p.s.a.).
Z przedstawionych wyżej przepisów wynika, że skarga powinna być wniesiona w – co najmniej – dwóch egzemplarzach, gdyż stroną postępowania sądowego jest oprócz skarżącego także organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 u.p.p.s.a.). Stąd złożenie skargi w jednym egzemplarzu, tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, sprawia, iż jest ona dotknięta brakiem formalnym do uzupełnienia którego należy wezwać.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 u.p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca – mimo prawidłowego wezwania – nie nadesłała odpisu skargi. W szczególności za taki odpis nie można uznać złożonego przez nią pisma z dnia [...] marca 2005 r. Odpisem, zgodnie z definicją słownikową, jest kopia lub przepisany tekst oryginału (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod red. S. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom III, str. 127). Złożone przez skarżącą pismo nie jest kopią, gdyż – wedle definicji zawartej w tym samym słowniku – kopią jest rzecz dokładnie odtworzona z oryginału (tom II, str. 445). Tymczasem pismo strony nie jest dokładnym odtworzeniem oryginału, ponieważ różni się od niego treściowo i graficznie. Nie jest w związku z tym także fotokopią. W szczególności zawiera inną datę, częściowo odmienną argumentację oraz dodatkowe elementy (np. podziękowanie), których nie ma w skardze. Nie można także – z tych samych powodów – uznać je za przepisany tekst oryginału. Musiałoby wówczas dokładnie odzwierciedlać treść skargi, co nie ma miejsca. Nadesłanego przez skarżącą pisma – niezależnie od wyżej przedstawionych argumentów - nie sposób również uznać za wydruk z poczty elektronicznej, ponieważ zostało sporządzone pismem ręcznym i nie jest to tekst zeskanowany.
Stwierdzenie powyższego nakłada na Sąd obowiązek odrzucenia skargi stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., natomiast złożone pismo winno być potraktowane jako pismo procesowe wniesione w trakcie postępowania sądowego.
W tych warunkach, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji.
.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło