III SA/Wa 573/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-10-10

Skład orzekający: Agnieszka Grzelak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu powinno uwzględniać podatek VAT, jeśli stawka opłaty została określona w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości?
Ratio decidendi
Sąd przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, w tym podatek VAT, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Podatek VAT jest naliczany od kwoty wynagrodzenia adwokata, która została określona na podstawie przepisów o opłatach za czynności adwokatów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu na rzecz adwokata J.W., który został ustanowiony dla skarżącego I.C. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Sąd przyznał koszty w kwocie 295,20 zł, w tym podatek VAT. Wcześniej postanowieniem z 11 maja 2017 r. przyznano I.C. prawo pomocy, a wyrokiem z 22 maja 2018 r. uchylono zaskarżone postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata J. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (w tym 240 zł opłaty i 55,20 zł podatku VAT).

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi I.C. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata J. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym: tytułem opłaty - kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) Postanowieniem z 11 maja 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zmienił postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przyznał Skarżącemu I.C. prawo pomocy w zakresie obejmującym między innymi ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika Skarżącego, w dniu 3 kwietnia 2018 r. został wyznaczony adwokat J.W.. Wyrokiem z 22 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie. Pismem z 29 czerwca 2018 r. adwokat J. W. wniosła o przyznanie wynagrodzenia i oświadczyła, że koszty nie zostały uiszczone w całości, ani w części.. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302.; dalej "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 poz. 1714., dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z [...] listopada 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata w innej sprawie wynosi – 240 zł. Stosownie natomiast do § 4 ust 1 pkt 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie. W niniejszej sprawie adwokat J.W., przeglądała akta sprawy 17 kwietnia 2018 r. i sporządziła pismo w sprawie z 10 maja 2018 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji. W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło