III SA/Wa 58/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. spółka komandytowa z siedzibą w K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - przekazać sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach - Pismem z 25 lutego 2008 r. K. spółka komandytowa z siedzibą w K. ("Skarżąca" w niniejszej sprawie), wniosła do WSA w Warszawie skargę na interpretację Ministra Finansów z [...] grudnia 2007 r. w zakresie podatku od towarów i usług. Sprawa z ww. skargi została zarejestrowana w WSA w Warszawie pod sygn. akt III SA/Wa 715/08. Na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 r. postępowanie to zostało podjęte na nowo. Po podjęciu postępowania nie wyznaczono terminu rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "ppsa") stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 13 § 2 ppsa do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od ww. zasady przewidziano jednak wyjątek. Otóż stosownie do § 3 powoływanego przepisu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Należy zauważyć, że na podstawie cytowanego przepisu zostało wydane Rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016; dalej jako "rozporządzenie z 28.08.2008 r."), które weszło w życie z dniem 11 października 2008 r. Stosownie do § 1 pkt 1) rozporządzenia z 28.08.2008 r. rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono termin rozprawy (§ 2 rozporządzenia z 28.08.2008 r.). Z powyższych regulacji wynika zatem, że WSA w Warszawie, który po podjęciu postępowania w niniejszej sprawie ze skargi na interpretację indywidualną nie zdołał wyznaczyć nowego terminu rozprawy, nie jest sądem właściwym do jej rozpoznania. W tej sytuacji, z uwagi na fakt, że Skarżąca ma siedzibę w K. (województwo s) - zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652, ze zm.; dalej "rozporządzenie z 25.04.2003 r.") - właściwym miejscowo do rozpoznania ww. skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny WSA w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji.