III SA/Wa 582/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Nowecki, , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "P." sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...]grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za listopad 2006 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 582/12) w ten sposób, że w miejscu oznaczenia strony skarżącej po słowach "P." sp. z o.o." wpisać: "z siedzibą w P.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Wykładnia językowa ww. przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, wyd. 4). W niniejszej sprawie, w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 listopada 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 582/12) Sąd, wskutek oczywistej omyłki, w miejscu oznaczenia strony skarżącej nie wskazał jej siedziby. Z akt sprawy, w szczególności załączonego odpisu KRS, bezsprzecznie natomiast wynika, iż siedziba skarżącej spółki znajduje się w P. Nie powinno budzić wątpliwości, że niewskazanie tej siedziby stanowiło oczywistą omyłkę (niedokładność) w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a, którą należało wyeliminować niniejszym postanowieniem. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.