III SA/Wa 590/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "C." Spółka z o.o. w W. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, grudzień 1999 roku postanawia: odrzucić skargę Pełnomocnik strony skarżącej na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2004r. został wezwany w dniu 13 maja 2004r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego, oryginału lub uwierzytelnionego odpisu, umocowującego do występowania w imieniu mocodawcy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 2208 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie ww. braków w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków pełnomocnik strony skarżącej otrzymał w dniu 17 maja 2004r., a zatem wskazany w nim siedmiodniowy termin upływał z dniem 24 maja 2004r. W dniu [...] maja 2004r., w Placówce Pocztowej [...], nadane zostało pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej, do którego dołączono faksowe polecenie przelewu krajowego z dnia [...] maja 2004r., aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący "C." Spółka z o.o. w W. oraz pełnomocnictwo do reprezentowania ww. spółki przed polskimi organami podatkowymi i kontroli skarbowej oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Z treści pełnomocnictwa nie wynikało natomiast upoważnienie do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zasadne było zatem wydanie orzeczenia zawartego w sentencji.