III SA/Wa 592/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2013 r. po rozpoznaniu wniosku D.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności z drugim członkiem zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009, 2010 i 2011 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi w kwocie powyżej 4.000 zł. (słownie: cztery tysiące złotych) 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżący D.S. , wniósł do Sądu na urzędowym formularzu "PPF" o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że inwestor nie zapłacił jego firmie za roboty budowlane około 2.000.000 zł. Z tego powodu Skarżący popadł w bardzo ciężką sytuację materialną. Skarżący podniósł, że z tego powodu firma zawiesiła działalność, a cały majątek zajął komornik. Obecnie dochody Skarżącego wynoszą niewiele ponad 1.600 zł brutto. Skarżący oświadczył, że za zaległość firmy został ukarany grzywną, którą spłaca po 500 zł miesięcznie. Troje uczących się dzieci Skarżącego jest na utrzymaniu żony, z którą Skarżący ma rozdzielność majątkową. Skarżący oświadczył, że jego żona mieszka w C. . Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, oraz że nie posiada majątku ani oszczędności. Z oświadczenia wynika także, że Skarżący z tytułu zatrudnienia uzyskuje miesięczne dochody w kwocie 1.600 zł. Na wezwanie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący przedstawił zeznania podatkowe PIT- 36L za 2010 r. i PIT-37 za 2011r., z których wynika, że w 2011 r. Skarżący uzyskał dochód – 43.559,34 zł, a w 2010 r. dochód – 11.826,70 zł. Skarżący przedstawił również zestawienie przychodów i kosztów firmy P.H.U. [...] D. S. za 2012 r., wyciągi z rachunków bankowych, umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej oraz harmonogram spłat rat kredytu. Ponadto Skarżący wyjaśnił, że ponosi miesięczne wydatki z tytułu czynszu – 400 zł, zakupu leków – 100 zł, energii elektrycznej 700 zł. Skarżący pomaga również, w miarę możliwości, w utrzymaniu trojga uczących się dzieci (około 2.000 zł). Skarżący oświadczył, że spłaca dwa kredyty bankowe, a raty wynoszą 1.200 i 430 zł miesięcznie. Skarżący wyjaśnił również, że działalność gospodarcza ogranicza się do internetowej wyprzedaży towaru pozostałego po zlikwidowanym sklepie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt. 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego wynoszącą 8.512 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony w części. Należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. W niniejszej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła natomiast, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego należnego w sprawie w pełnej wysokości. Skarżący uzyskuje stałe miesięczne dochody w kwocie 1.600 zł. brutto. Miesięczne wydatki Skarżącego wynoszą około 3.000 zł., przy czym kwota ta nie uwzględnia wydatków np. na żywność i odzież. Skarżący pomaga również w utrzymaniu dzieci płacąc w miarę swoich możliwości kwotę 2.000 zł. Z analizy wyciągów z rachunków bankowych Skarżącego wynika, że na jego konto wpływają znaczne sumy tj. w styczniu 2013 r. łącznie 4.961,80 zł, w luty, 2013 r. 8.098,2 zł, a w marcu 8.690,4 zł. Skarżący wprawdzie wyjaśnił, że wpłaty te pochodzą z internetowej wyprzedaży towaru po zlikwidowanym sklepie, jednakże kwoty te należało doliczyć do miesięcznego dochodu Skarżącego. Biorąc zatem pod uwagę, że stałe dochody Skarżącego wynoszą 1.600 zł brutto natomiast pozostałe kwoty nie stanowią stałego dochodu Skarżącego i pochodzą z wyprzedaży towaru ze zlikwidowanego sklepu oraz fakt, że stałe miesięczne wydatki Skarżącego wynoszą około 4.000 zł. (uwzględniając wydatki na żywność), wydatki na utrzymanie dzieci około 2.000 zł. zasadnym jest zwolnienie Skarżącego od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 4.000 zł. Ponadto w sprawie należało uwzględnić fakt, że Skarżący jest zobowiązany, w innej sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem o sygn. III SA/Wa 593/13, do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł. Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że obecnie nie jest On w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego należnego od skargi w całości bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.