III SA/Wa 60/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "M." spółka jawna na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia -pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżąca "M." spółka jawna, w odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do uiszczenia wpisu sądowego, złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (pismo z dnia 25 stycznia 2008 r.). Zgodnie z brzmieniem art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Mając na uwadze fakt, że skarżąca nie uczyniła zadość powyższemu - Sąd, przesyłając formularz PPPr, pismem z dnia 31 stycznia 2008 r. wezwał skarżącą do jego wypełnienia i nadesłania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie Sąd zobowiązał skarżącą do nadesłania, w tym samym terminie, dodatkowych informacji dotyczących jej stanu majątkowego. Wezwanie Sądu zostało skarżącej doręczone w dniu 11 lutego 2008 r., zatem zakreślony 7 dniowy termin upływał w dniu 18 lutego 2008 r. (poniedziałek). Skarżąca nie nadesłała ani wypełnionego formularza, ani żądanych dodatkowych informacji. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 4 marca 2008 r. referendarz sądowy, pozostawił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. Pismem z dnia 17 marca 2008 r. skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza. W uzasadnieniu sprzeciwu podniosła, że nie nadesłała żądanych dokumentów, ponieważ osoba upoważniona do reprezentacji spółki pozostawała na skierowaniu sanatoryjnym z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w związku z chorobą, jaką przechodzi. W związku powyższym skarżąca nie była w stanie zrealizować poleceń Sądu. Nadto, w dalszej części uzasadnienia sprzeciwu skarżąca podniosła, że wystąpienie do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych związane było z potrzebą ustanowienia dla niej pełnomocnika z urzędu. Przepisy postępowania i otrzymane z Sądu formularze są bowiem tak zawiłe, że skarżąca nie jest w stanie ich samodzielnie prawidłowo wypełnić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 257 p.p.s.a. stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Przywołany przepis, wobec jego stanowczego sformułowania: "pozostawia się bez rozpoznania", przewiduje obowiązek Sądu wydania rozstrzygnięcia, jak w sentencji niniejszego postanowienia, w sytuacji kiedy strona nie uczyni zadość wymogom w zakresie formy wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także nie uzupełni jego braków w wyznaczonym przez Sąd terminie. Mając na uwadze fakt, że strona skarżąca nie złożyła wymaganego/wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w wyznaczonym terminie, wniosek należy pozostawić bez rozpoznania. Jednocześnie podnoszone w sprzeciwie argumenty dotyczące pobytu osoby upoważnionej do reprezentacji w sanatorium nie mogą odnieść skutku. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, u skarżącej była jednak osoba uprawniona do odbioru korespondencji (przesyłkę odebrał pełnomocnik). Po drugie to do ryzyka skarżącej, a nie Sądu, należy organizacja pracy w spółce podczas nieobecności wspólnika uprawnionego do reprezentacji podmiotu. Na marginesie należy nadto zauważyć, iż rozstrzygnięcie niniejsze nie pozbawia strony możliwości ponownego złożenia wniosku o prawo pomocy. Mając na uwadze powyższy stan rzeczy, na podstawie art. 260 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.