III SA/Wa 617/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia: - odrzucić skargę - W dniu 15 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za 2003 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 ppsa. Jedną z takich przyczyn jest brak wyczerpania przez stronę przysługujących jej w toku postępowania środków zaskarżenia, albowiem art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi wyraźnie, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego artykułu). Wskazany przepis statuuje zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Zasada ta odnosi się również do skarg na decyzje wydawane w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w trybie stwierdzenia nieważności, o którym mowa w art. 247 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), dalej Sygn. akt III SA/Wa 617/11 "O.p.", w stosunku do decyzji wydawanych przez Prezydenta [...] W. na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) Z akt sprawy wynika, że w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2008 ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. orzekało jako organ pierwszej instancji. Stronie zatem na podstawie art. 221 oraz art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p. służyło odwołanie do tego samego organu, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, o czym skarżący został pouczony. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję organu orzekającego w pierwszej instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., a tym samym niewyczerpania toku instancji administracyjnych w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji