III SA/Wa 618/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz (sprawozdawca), asesor WSA Marta Sarnowiec-Cisłak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2024 r. sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia stwierdzającego nieważność postanowienia w sprawie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Postanowieniem z [...] grudnia 2023 r. nr [...] Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: "Szef KAS" lub "organ"), po rozpatrzeniu wniosku B.J. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] października 2023 r. nr [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. nr [...] (dalej: "postanowienie szefa KAS z [...] października 2017 r."). Szef KAS, postanowieniem z [...] października 2017 r., po rozpoznaniu wniosku Skarżącej z 9 września 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Szefa KAS z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] maja 2017 r. nr [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W dalszej kolejności, Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z [...] października 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 października 2018 r. w sprawie sygn. akt III SA/Wa 214/18 oddalił skargę na postanowienie Szefa KAS z [...] października 2017 r. W dniu 15 marca 2019 r. do Szefa KAS wpłynął wniosek Skarżącej, datowany na dzień 12 marca 2019 r., w którym Strona wniosła m.in. o stwierdzenie nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. Szef KAS, po uzyskaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r., z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, informacji o nieprawomocności wyroku z dnia 9 października 2018 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 214/18, postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. zawiesił postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r., do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt III SA/Wa 214/18. Prawomocne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt III SA/Wa 214/18, wydane 9 października 2018 r., zostało doręczone Szefowi KAS [...] sierpnia 2023 r. W związku z ustąpieniem przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, Szef KAS orzeczeniem z [...] września 2023 r. podjął z urzędu postępowanie z wniosku Skarżącej z 12 marca 2019 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. Postanowieniem z [...] października 2023 r. Szef KAS odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. W uzasadnieniu wskazał, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi uzasadniona przyczyna odmowy wszczęcia postępowania w postaci prawomocnego wyroku WSA w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 214/18, oddalającego skargę B.J. na postanowienie Szefa KAS z [...] października 2017 r. Organ stwierdził, że w swoim wniosku Skarżąca nie podniosła żadnych nowych okoliczności, które nie byłyby znane i rozważone przez Sąd w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 214/18. W takiej sytuacji prawomocny wyrok oddalający skargę wyłącza dopuszczalność prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. Pismem z 25 listopada 2023 r. B.J. (dalej: "Skarżąca" lub "strona skarżąca") wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona zarzuciła postanowieniu z [...] października 2023 r. nieokreślenie i nieustalenie stanu faktycznego i prawnego, nieokreślenie przedmiotu postępowania poprzez nieudzielenie informacji jakiej decyzji, jakiego organu i jakiej sprawy postanowienie dotyczy. Postanowieniem z [...] grudnia 2023 r. Szef KAS utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] października 2023 r. W uzasadnieniu wskazał, że wbrew zarzutom Skarżącej rozstrzygnięcie Szefa KAS z [...] października 2023 r. zawiera uzasadnienie, z którego wynikają przyczyny jego podjęcia. Organ przedstawił chronologię wydarzeń oraz wskazał składane przez Skarżącą wnioski oraz podjęte rozstrzygnięcia, przywołując numery spraw oraz daty wydania orzeczeń. W szczególności, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Szef KAS zawarł szczegółowe wyjaśnienia dotyczące możliwości, czy też konieczności, wydania w opisanym stanie faktycznym postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Dalej wyjaśniono, że w postanowieniu z [...] października 2023 r. Szef KAS uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi "inna uzasadniona przyczyna" odmowy wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: "k.p.a."), którą jest prawomocny wyrok wydany 9 października 2018 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 214/18 oddalający skargę Skarżącej na postanowienie Szefa KAS z [...] października 2017 r. Następnie wyjaśniono, że zaistnienie przeszkody przedmiotowej w postaci prawomocnego wyroku oddalającego skargę od orzeczenia zakwestionowanego wnioskiem o stwierdzenie nieważności Szef KAS uznał za przyczynę uzasadniającą niedopuszczalność wszczęcia postępowania "nieważnościowego", zaś wniosek Skarżącej z 12 marca 2019 r. nie był rozpatrywany merytorycznie - co do istoty, tylko został załatwiony poprzez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Organ wskazał, że bez wpływu na przedmiotowe postępowanie pozostają rozstrzygnięcia wydane w zakresie decyzji podatkowych, na które powołuje się Skarżąca, ponieważ w zaskarżonym rozstrzygnięciu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej odmówiono wszczęcia postępowania. Tym samym wniosek Skarżącej z 12 marca 2019 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. nie był rozpatrywany merytorycznie. Dalej Szef KAS stwierdził, że we wniosku z 25 listopada 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżąca ponownie powołała na okoliczności i argumenty przedstawiane już we wcześniejszych pismach (np. z dnia 12 marca 2019 r., 16 grudnia 2017 r.) wskazując, że odmowa postępowania jest bezpodstawna i niedopuszczalna w świetle prawa, bez ustalenia istoty sprawy i legalności żądań podatkowych wójta, którego decyzje podatkowe zostały unieważnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. Wobec tego Szef KAS wyjaśnił, że postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącej było prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Wójta Gminy S. obejmujących podatek rolny/podatek od nieruchomości. Rozstrzygnięcia, na które powołuje się Skarżąca zapadły w toku postępowania egzekucyjnego, które jest postępowaniem wykonawczym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku ustalonego w innym postępowaniu. Organ podkreślił, że postępowanie egzekucyjne nie jest procedurą, w ramach której mają zostać skonkretyzowane prawa lub obowiązki strony, wynikające z przepisów prawa materialnego. Taka konkretyzacja ma bowiem miejsce na etapie wcześniejszym, określanym jako postępowanie jurysdykcyjne. Postępowanie podatkowe jest postępowaniem odrębnym od postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne jest fazą następną, a jego celem jest doprowadzenie do wykonania aktu administracyjnego, który został wydany na zakończenie etapu jurysdykcyjnego. Organ egzekucyjny ma ograniczone możliwości badania sprawy, jego kognicja ogranicza się tylko i wyłącznie do zagadnień związanych z samym wykonaniem aktu administracyjnego albo brakiem możliwości jego wykonania. Nie ma natomiast umocowania, aby sięgać "wstecz" i badać prawidłowość sposobu, w jaki w fazie jurysdykcyjnej skonkretyzowano prawa i obowiązki strony. Nie może zatem odnosić się do zagadnień, związanych z ustaleniami faktycznymi i zastosowaniem do nich przepisów prawa materialnego. Punktem wyjścia dla organu egzekucyjnego jest wykonywany akt administracyjny. Dopóki znajduje się on w obrocie prawnym, organ prowadzący egzekucję jest nim związany. W żadnym wypadku nie może samodzielnie dokonywać jego weryfikacji. To ograniczenie kognicji znalazło wyraz w art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), zgodnie z którym organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Niniejszym, ani organ egzekucyjny, ani organ nadzoru nie są uprawnieni do badania zasadności obciążenia podatnika obowiązkiem zapłaty podatku od nieruchomości/rolnego. Szef KAS wskazał, że wbrew twierdzeniu Skarżącej postępowanie administracyjne prowadzone na jej wniosek z 12 marca 2019 r. zostało zawieszone przez Szefa KAS, po uzyskaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie informacji o nieprawomocności wyroku z dnia 9 października 2018 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 214/18. Mianowicie postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. Szef KAS zawiesił postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności własnego postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r., do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt III SA/Wa 214/18. Po ustąpieniu przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, tj. po doręczeniu organowi w dniu 30 sierpnia 2023 r. prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 października 2018 r. wydanego w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt III SA/Wa 214/18, Szef KAS postanowieniem z [...] września 2023 r. podjął z urzędu postępowanie prowadzone z wniosku Skarżącej z 12 marca 2019 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. Następnie Szef KAS powołał się na treść uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2017 r. sygn. akt II GPS 1/17. Wyjaśnił, że Szef KAS, mając na uwadze, iż na dzień 12 marca 2019 r. toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa KAS z [...] października 2017 r. oraz fakt, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (lub odpowiednio postanowienia) wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (zob. art.157 § 2 k.p.a.) oraz pogląd prawny wyrażony w ww. uchwale NSA, który organ odwoławczy w całości zaakceptował, orzekł o zawieszeniu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt III SA/Wa 214/18. W swoim wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia, które zostało skontrolowane przez sąd administracyjny, ani we wniosku o stwierdzenie nieważności z 12 marca 2019 r., jak również we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 25 listopada 2023 r. Skarżąca nie wskazała na żadne nowe okoliczności w sprawie, które nie były znane i rozważone przez Sąd rozpoznający skargę na postanowienie Szefa KAS z [...] października 2017 r. Skarżąca zaskarżyła postanowienie z [...] grudnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi podniosła, że postanowienie nie spełnia wymogów Kodeksu postępowania administracyjnego i należy je uchylić celem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego Jednocześnie wskazała, że skargę jest zmuszona wnieść w oparciu o domysły. Zdaniem Skarżącej, z postanowienia nie wynika, w jakiej sprawie organ odmawia wszczęcia postępowania i nie można tego ustalić – Skarżąca wskazuje, że została poinformowana odrębnym pismem, że organ nie posiada akt merytorycznych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodniesionych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd podejmuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Istota sporu pomiędzy Skarżącą a organem sprowadza się do tego, czy w sprawie organ miał kompetencję do stwierdzenia nieważności postępowania, które było przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. W ramach tak zarysowanego sporu Sąd przyznał rację organowi. Na samym początku należy przedstawić chronologię zdarzeń w niniejszej sprawie. Postanowieniem z [...] października 2017 r. Szef KAS utrzymał w mocy postanowienie tego samego organu w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] maja 2017 r. Rozstrzygniecie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a 9 października 2018 r. zapadł wyrok tutejszego Sądu, o sygn. III SA/Wa 214/18, oddalający skargę strony skarżącej. Następnie, Skarżąca wniosła do organu wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, tj. postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. Wniosek ten wpłynął do organu 15 marca 2019 r. Z uwagi na występujący wówczas brak przymiotu prawomocności powyższego wyroku, Szef KAS zawiesił postępowanie. W dalszej kolejności, z uwagi na uprawomocnienie się ww. wyroku, postanowieniem z [...] września 2023 r. podjęto zawieszone postępowanie. Postanowieniem z [...] października 2023 r. odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r., a postanowieniem z [...] grudnia 2023 r. utrzymano postanowienie z [...] października 2023 r. w mocy. W pierwszej kolejności, Sąd wyjaśnia, iż w rozpoznawanej sprawie szczególne znaczenie ma fakt zapadnięcia prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w przedmiocie postanowienia, o którego stwierdzenie nieważności wnioskowała Skarżąca. Stosownie do treści art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jak wskazuje się w orzecznictwie (wyrok NSA z 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 468/07, publ. Lex 505294), podmioty wymienione w art. 170 p.p.s.a. są faktem i treścią orzeczenia związane, co skutkuje uwzględnieniem prawomocnego wyroku w wydanych rozstrzygnięciach, gwarantując zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych. Tak więc sformułowany w powołanym przepisie pozytywny skutek prawomocności wyroku sądowego, statuujący jego moc wobec wszystkich, wyłącza możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania kontrolnego przez organy administracji publicznej. Nie mogłoby bowiem w tym postępowaniu zapaść rozstrzygnięcie inne, niż wyrok sądu administracyjnego. Przepis art. 170 p.p.s.a. wprowadza zasadę, zgodnie z którą moc wiążąca wcześniejszego orzeczenia, w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Skoro sąd oddalił skargę na wskazane postanowienie, to każdy kolejny sąd jest związany tym orzeczeniem i orzekanie na temat aktów zbadanych uprzednio przez inny sąd stanowiłoby o naruszeniu art. 170 p.p.s.a. Należy przyjąć zatem, że skoro postanowienie Szefa KAS z [...] października 2017 r. podlegało ocenie Sądu i Sąd orzekł, iż postanowienie to nie narusza prawa, to nie narusza ono również art. 156 k.p.a. Nadto, co najistotniejsze, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd administracyjny z urzędu poddaje kontroli zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne także i w zakresie ewentualnych przesłanek skutkujących nieważnością, wskazanych w art. 156 k.p.a. Zatem wyrok, mocą którego sąd administracyjny prawomocnie oddalił skargę, zamyka drogę do stwierdzenia nieważności decyzji/postanowienia poddanych uprzednio takiej kontroli sądowej. Wynika to zarówno z treści wskazanego wyżej przepisu, jak i jest skutkiem związania oceną prawną zawartą w takim wyroku, wynikającego z przepisów art. 170 i art. 171 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 18 grudnia 1992 r., sygn. akt I SAB 63/92). Tym samym nie jest dopuszczalne wszczynanie postępowań nadzwyczajnych co do tej decyzji (postanowienia), chyba że ujawniły się nowe okoliczności istniejące w chwili rozstrzygania sprawy przez organ (art. 145 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie Sąd podziela stanowisko Szefa KAS, że z wniosku Skarżącej o stwierdzenie nieważności postanowienia Szefa KAS z [...] października 2017 r. nie wynika, by na takie okoliczności Skarżąca się powoływała. Zgodnie z art. 61a § 1 zdanie pierwsze k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (tj. żądanie wszczęcia postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wyjaśnić należy, że żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji (postanowienia) w sytuacji, gdy organ jest związany oceną prawną danego rozstrzygnięcia dokonaną już uprzednio przez sąd administracyjny, mieści się w kategoriach przesłanki o charakterze przedmiotowym (por. wyrok WSA w Warszawie z 10 marca 2004 r., sygn. akt II SA 1628/03), tym samym żądanie takie spełnia przesłankę określoną w art. 61a k.p.a. Natomiast zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OPS 6/09, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. (obecnie - postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie - z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. Jak już zostało wyżej wyjaśnione, postanowienie Szefa KAS z [...] października 2017 r. było już przedmiotem rozstrzygnięcia prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z 9 października 2018 r., o sygn. III SA/Wa 214/18. Skoro więc było ono poddane kontroli sądowoadministracyjnej i Sąd nie dopatrzył się wówczas przesłanek nieważnościowych, to organ ponownie oceniając to zagadnienie (tj. zaistnienie którejś z przesłanek z art. 156 k.p.a.) naruszyłby art. 170 p.p.s.a. Zatem Szef KAS prawidłowo postanowił o odmowie wszczęcia postępowania w tej sprawie. Zarzuty skargi okazały się zatem bezzasadne. Jednocześnie, Sąd dokonując z urzędu całościowej kontroli zaskarżonego postanowienia, nie dopatrzył się naruszeń, czy to przepisów prawa materialnego, czy przepisów postępowania, przemawiających za wyeliminowaniem zaskarżonego aktu z obrotu prawnego. W szczególności w ocenie Sądu nie jest zasadny zarzut, że organ nie określił w jakiej sprawie odmawia wszczęcia postępowania. Zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w postanowieniu je poprzedzającym, Szef KAS wyraźnie wskazuje, iż odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nr [...] z [...] października 2017 r., które to postanowienie jest znane Skarżącej, skoro wniosła od niego skargę rozpoznawaną przez tutejszy Sąd pod sygn. III SA/Wa 214/18. Z podanych wyżej powodów skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 ust. 3 p.p.s.a. Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.