III SA/Wa 622/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2022 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji postanawia: odrzucić skargę. Skarżący B.R., skargą złożoną osobiście do Sądu w dniu 3 marca 2022 r. (zob. prezentata, s 2 akt sądowych), zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej - SKO), przywołane w komparycji. Postanowienie SKO zostało doręczone Skarżącemu, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt podatkowych sprawy i oświadczenia organu z odpowiedzi na skargę, w dniu 26 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej P.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie, a więc akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., doręczono Skarżącemu w dniu 26 stycznia 2022 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w piątek w dniu 25 lutego 2022 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 3 marca 2022 r. (czwartek), zatem z kilkudniowym uchybieniem terminu. Wobec powyższego uznać należało, że skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie ustawowego terminu. Fakt, że opóźnienie było nieznaczne, a dzień wniesienia skargi poprzedzały wtorek 1 marca 2022 r. ("śledzik) i środa 2 marca 2022 r. (tzw. "popielec") nie zmienia tego wniosku, ponieważ nie były to dni ustawowo wolne od pracy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.