III SA/Wa 626/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego za rok 1997 postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej M. G. w całości wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych. Skargą z dnia 4 lutego 2008 r., nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 13 lutego 2008 r., pełnomocnik skarżącej M. G. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], którą – po rozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania – odmówiono uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] sierpnia 2003 r. określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym za rok 1997 od dochodów z nieujawnionych przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Do skargi dołączono potwierdzenie dowodu wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł na konto tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 tego artykułu stwierdzono, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Sąd stwierdził, iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej w pierwszej instancji. Postępowanie wszczęte na podstawie wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 241 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej powoływanej jako "Op", nie stanowi bowiem kontynuacji wcześniejszego postępowania w sprawie, w którym wydano ocenianą w nim decyzję, ale ma charakter od niego odrębny. Należy więc przyjąć, mając na uwadze wynikającą z art. 127 Op zasadę dwuinstancyjności postępowania podatkowego, że od decyzji w przedmiocie uchylenia lub odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, wydanej w wyniku wznowienia postępowania, stronie przysługuje zgodnie z art. 220 § 1 Op odwołanie. Należy przy tym zauważyć, iż w zaskarżonej decyzji pełnomocnika skarżącej błędnie pouczono o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty otrzymania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, iż niniejsza skarga została wniesiona z naruszeniem zasady dwuinstancyjności w skutek błędnego pouczenia. Zgodnie, natomiast, z treścią art. 213 § 2 Op organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie, uzupełnić albo sprostować decyzję w zakresie prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Zgodnie z § 3 wspomnianego artykułu uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w drodze decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z [...] marca 2008 r., nr [...] postanowił o sprostowaniu powstałej omyłki i pouczył stronę o przysługującym jej prawie do złożenia odwołania, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji o sprostowaniu omyłki. W tej sytuacji wniesienie skargi do Sądu bez wyczerpania obowiązującej drogi odwoławczej należy uznać za niedopuszczalne, w związku z tym skarga ta podlega odrzuceniu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1lit. a) tej ustawy.