III SA/Wa 626/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. - sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. oraz uchylenia decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w wysokości 921 zł (słownie: dziewięćset dwadzieścia jeden złotych) Strona wniosła 12 marca 2009 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. oraz uchylenia decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego (k. 23 akt sądowych). Zaskarżona decyzja została doręczona stronie 9 lutego 2009 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru. W treści decyzji zawarto pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako "P.p.s.a.") do skutecznego wniesienia skargi do Sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W związku z powyższym wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 11 marca 2009 r. i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak z jednodniowym opóźnieniem. Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji.