III SA/Wa 627/10

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2010 r.. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości spółki w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy 1. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. 2. Wnioskiem zawartym na urzędowym formularzu PPF z 27 stycznia 2010 r. J. D.– dalej jako skarżący – zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący, w uzasadnieniu wniosku wskazał na swoją zła sytuację materialną, która uniemożliwia mu uiszczenie kwoty wpisu w łącznej wysokości 500,- zł. Skarżący poinformował, że "płaci alimenty na rzecz uczącej się córki w wysokości 2500,- zł miesięcznie". Ze względu na brak własnego lokalu mieszkalnego ponosi koszty utrzymania w wysokości 1500,- zł (w rubryce 11 wskazał 2000 zł) miesięcznie. Spłaca kredyt w wysokości 500,- zł ( w r. 11 wskazał 400 zł) miesięcznie. Skarżący poinformował, ze z tytułu umowy o pracę osiąga ok. 7 tys. zł brutto miesięcznie (4900 zł netto) 3. Referendarz sądowy, pismem z 10 marca 2010 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu z 31 marca 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia w aktach sprawy (s. 35), wezwał skarżącego o nadesłanie, w terminie siedmiu dni – m.in. – odpisów wyciągów bankowych, zeznań podatkowych, wskazania wszystkich źródeł utrzymania, kosztów ponoszonych w związku z udziałem w sprawie pełnomocnika. 4. Referendarz sądowy zauważa, że skarżący nie wykonał do chwili rozpoznania wniosku, skutecznie doręczonego mu wezwania. 5. Wpis od skargi w wysokości 500,- zł jest jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie na obecnym etapie postępowania. 6. Z treści nadesłanego przez skarżącego wniosku nie wynika, że skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów postępowania wymagalnych w sprawie. Wskazuje na to zestawienie uzyskiwanych miesięcznie 4900,- zł z zadeklarowanymi przez niego należnościami, nie korzystającymi z pierwszeństwa zaspokojenia przez należnościami sądowymi (np. należnościami z tytułu kredytu bankowego). Nadto w rubryce 5 i 11 formularza PPF skarżący oznaczył inną wysokość środków przekazywanych na zadeklarowane cele, co referendarz sadowy usiłował wyjaśnić w pkt 3 wezwania. Brak podjęcia przez referendarza stosownych działań, wynikających z dyspozycji art. 255 ustawy, w sytuacji wyżej opisanej, jak w przypadku podejrzenia o nierzetelność złożonych oświadczeń, jest istotną wadą postanowienia skutkującą wadliwością postanowienia. A contrario - uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (por. post. NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 575/05, niepubl.). 7. Z tych powodów referendarz sądowy, uznał, na podstawie art.243 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., jak w sentencji.