III SA/Wa 628/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2008 r. sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia nabycia spadku oddala skargę Sygn. akt III SA/Wa 628/08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia nabycia spadku postanawia odrzucić skargę Sygn. akt III SA/Wa 628/08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia nabycia spadku postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 11 lutego 2008 r. I. K., P. K. i E. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]stycznia 2008 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] listopada 2007 r., mocą którego odmówiono I. K. przywrócenia terminu do zgłoszenia nabycia spadku [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga E. B. podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a." ), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przy czym przez interes prawny należy rozumieć taką sytuację, w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego. Interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji prawnej podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści czy wolności prawnie chronione (por. wyroki NSA: z dnia 17 lipca 2003 r., sygn. akt II SA 1165/02 i z dnia 18 września 2003 r., sygn. akt II SA 2637/02). Należy podkreślić, że interes prawny jest zarazem kategorią ściśle związaną z przedmiotem postępowania, ze względu na fakt, że dotyczy sfery normatywnej, mającej swoje źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy. Można ująć go też, jako potrzebę ochrony sfery prawnej obywatela wyznaczającą zakres jego działań lub subiektywnie odczuwaną potrzebę utrzymania istniejącego, lub spowodowania takiego stanu rzeczy, jaki dany podmiot uważa za korzystny, przy czym korzyść ta musi mieć swoje źródło w prawie (zob. J. Klimkowicz, Interwencja uboczna w według k.p.c., Warszawa 1972, s. 50). Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie należy wskazać że E. B., nie była stroną postępowania zainicjowanego wnioskiem o przywrócenie terminu, zaskarżone postanowienie nie było do niej skierowane, a ponadto nie wykazała ona istnienia po jej stronie interesu prawnego związanego z zaskarżonym postanowieniem. Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, ażeby istniały przepisy prawa materialnego, z których E. B. mogłaby wywodzić swój interes prawny w niniejszej sprawie. Z tego względu, zdaniem Sądu, należało stwierdzić, że E. B. nie miała interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, w związku z czym wniesiona przez nią skarga, z uwagi na treść art. 50 § 1 p.p.s.a. była niedopuszczalna. Jak już wspominano, zaskarżone postanowienie zostało skierowane do I. K.. Na marginesie wskazać zatem należy, że sprawa ze skargi tej ostatniej została rozpatrzona przez Sąd merytorycznie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 powoływanego przepisu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 lutego 2008 r. I. K., P.K. i E. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] listopada 2007 r., mocą którego odmówiono I. K. przywrócenia terminu do zgłoszenia nabycia spadku [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga P. K. podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a." ), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przy czym przez interes prawny należy rozumieć taką sytuację, w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego. Interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji prawnej podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści czy wolności prawnie chronione (por. wyroki NSA: z dnia 17 lipca 2003 r., sygn. akt II SA 1165/02 i z dnia 18 września 2003 r., sygn. akt II SA 2637/02). Należy podkreślić, że interes prawny jest zarazem kategorią ściśle związaną z przedmiotem postępowania, ze względu na fakt, że dotyczy sfery normatywnej, mającej swoje źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy. Można ująć go też, jako potrzebę ochrony sfery prawnej obywatela wyznaczającą zakres jego działań lub subiektywnie odczuwaną potrzebę utrzymania istniejącego, lub spowodowania takiego stanu rzeczy, jaki dany podmiot uważa za korzystny, przy czym korzyść ta musi mieć swoje źródło w prawie (zob. J. Klimkowicz, Interwencja uboczna w według k.p.c., Warszawa 1972, s. 50). Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie należy wskazać że P. K., nie była stroną postępowania zainicjowanego wnioskiem o przywrócenie terminu, zaskarżone postanowienie nie było do niej skierowane, a ponadto nie wykazała ona istnienia po jej stronie interesu prawnego związanego z zaskarżonym postanowieniem. Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, ażeby istniały przepisy prawa materialnego, z których P. K. mogłaby wywodzić swój interes prawny w niniejszej sprawie. Z tego względu, zdaniem Sądu, należało stwierdzić, że P. K. nie miała interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, w związku z czym wniesiona przez nią skarga, z uwagi na treść art. 50 § 1 p.p.s.a. była niedopuszczalna. Jak już wspominano, zaskarżone postanowienie zostało skierowane do I. K. Na marginesie wskazać zatem należy, że sprawa ze skargi tej ostatniej została rozpatrzona przez Sąd merytorycznie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 powoływanego przepisu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.