III SA/Wa 632/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia - sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 września 2014 r. oraz w jego uzasadnieniu, poprzez zastąpienie błędnie przywołanego nazwiska Skarżącego tj. T. - nazwiskiem T. - Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei, jak stanowi art. 156 § 2 P.p.s.a, sprostowanie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Zgodnie z art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd wskazuje, iż w sentencji postanowienia błędnie wskazano nazwisko skarżącego - "T. ", które winno brzmieć "T. ". Błąd w nazwisku jest wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej, co w sposób jasny wynika z akt sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.