III SA/Wa 641/14

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2009 r. postanawia ustanowić na rzecz skarżącego adwokata Pismem z 23 czerwca 2014 r. Skarżący R.B. zwrócił się o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. Podniósł, że nie stać go na jego ustanowienie we własnym zakresie. Powołał się także na brak wiedzy prawniczej i fakt przyznania mu już w niniejszej sprawie zwolnienia od opłaty sądowej. W ocenie referendarza sądowego wniosek Skarżącego zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga to, iż sytuacja materialna Skarżącego była już wcześniej przedmiotem analizy referendarza sądowego, w efekcie której postanowieniem z 18 kwietnia 2014 r. zwolniono go od kosztów sądowych. W postanowieniu tym szczegółowo omówiono sytuację finansową Skarżącego, wskazano na przesłanki określone w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", warunkujące przyznanie prawa pomocy. W rezultacie stwierdzono, że środki, którymi Skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych. Źródłem jego utrzymania jest bowiem renta chorobowa w wysokości 842 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie czteroosobowej rodziny. Referendarz sądowy rozpoznający obecny wniosek Skarżącego ocenę powyższą w pełni podziela. Wyjaśnia jednocześnie, że zrezygnował z wzywania Skarżącego do nadesłania wypełnionego formularza PPF, a to z uwagi na stosunkowo krótki okres czasu jaki upłynął od rozpoznania poprzedniego jego wniosku. Mając zatem na uwadze powyższe oraz regulacje gwarantujące prawo do kontroli przez niezawisły sąd wydanych w stosunku do Skarżącego aktów z zakresu administracji publicznej bez nieuzasadnionej zwłoki (Konstytucja RP i Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności; Dz. U. z 1993 r. nr 61, poz. 284 ze zm.), referendarz sądowy rozpoznając wniosek oparł się na informacjach wcześniej udzielonych, a zawartych m. in. w formularzu PPF. Wynika z nich, że źródłem utrzymania Skarżącego jest renta chorobowa w wysokości 842 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie czteroosobowej rodziny, w tym dwójki dzieci i niepracującej żony. Z powyższego wynika, że środki, którymi Skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych, w tym związanych z leczeniem psychiatrycznym i ortopedycznym Skarżącego. W utrzymaniu pomaga mu rodzina. Uwzględniając powyższe referendarz sądowy stwierdził, że zasadne jest ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika w osobie adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.