III SA/Wa 641/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100 ), w tym: tytułem opłaty - kwotę 180 złotych (słownie: sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 41,40 złotych (słownie: czterdzieści jeden złotych 40/100) - Postanowieniem z 4 lipca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu – R. B. i prawo pomocy, w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z 6 sierpnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – M. N. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 14 sierpnia 2014 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. działający z upoważnienia pełnomocnika aplikant adwokacki podtrzymał zarzuty i wnioski zawarte w skardze oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 26 listopada 2014 r. Sąd oddalił wniesioną skargę. Wnioskiem z 29 grudnia 2014 r. adwokat M. N. , zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z 26 listopada 2014 r. Pełnomocnik oświadczył, że pomoc prawna w postępowaniu nie została opłacona. Do wniosku pełnomocnik załączył przedmiotową opinię. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie dla pełnomocnika, za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji, należało obliczyć na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej –"rozporządzenie"), w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy. W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 65 zł zatem, zgodnie z § 6 pkt 1, stawkę należało określić na kwotę 60 zł. Wysokość wynagrodzenia za sporządzeni opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została uregulowana w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, zgodnie z którym, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla adwokata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W związku z powyższym, w rozpoznawanej sprawie, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Zaznaczyć jednocześnie należy, że w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.