III SA/Wa 645/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2012 r. r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej - "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Pismem z 20 lipca 2012 r. Skarżący złożył wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazane wyżej postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że zmienił założenia biznesowe rzutujące na formę prowadzenia restrukturyzacji. Z tego powodu rozpatrywanie przedmiotowej skargi stało się bezprzedmiotowe, gdyż zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o interpretację, której wydania Organ odmówił, nie nastąpi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270) - dalej jako: - "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powołanego przepisu art. 60 P.p.s.a. wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki, określone w art. 60 P.p.s.a., do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W związku z powyższym, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd postanowił jak w sentencji.