III SA/Wa 649/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, , po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić Skarżącemu uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł. P. S.A. z siedzibą w P., zwany dalej Skarżącym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaną przez Ministra Finansów z upoważnienia, którego działa Dyrektor Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2009 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawych. Pismem z dnia 21 lipca 2010 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej interpretację i wniósł o umorzenie postępowania sądowego i zwrot wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek Skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącego o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z art. 60 P.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Natomiast w przedmiotowej sprawie wpis sądowy określono w kwocie 200 zł, zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Mając powyższe na względzie Sąd postanowił, jak w sentencji.