III SA/Wa 655/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na rozprawie wniosku "D." Sp. z o.o. z siedziba w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 13 marca 2009 r. sp. z o.o. D. (dalej zwana "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. W przedmiotowej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako jego uzasadnienie wskazano, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca dodała, że wobec Spółki organy podatkowe wydały sześć decyzji, w których łączna kwota zobowiązań podatkowych wyniosła ponad 3,5 mln złotych. Jednorazowa zapłata tych zobowiązań podatkowych w istotny sposób wpłynie na bieżącą działalność Spółki. Za zasadnością wniosku zdaniem Skarżącej przemawia również obecna bardzo trudna sytuacja w branży budowlanej. Skarżąca wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może skutkować utratą płynności finansowej co w konsekwencji może prowadzić do zaprzestania działalności oraz zwolnieniami zatrudnionych pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywający, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej, zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., I FZ 633/05, niepubl.). Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania przedmiotu skarżenia może wystąpić wskutek czynnego udziału skarżącego tj. na jego wniosek. To na wnioskodawcy, ciąży obowiązek uprawdopodobnienia występowania, w jego sprawie, którejkolwiek lub obu wskazanych przesłanek. Skarżąca uzasadniając wniosek wskazała jedynie, że jednorazowa zapłata ciążących na spółce zobowiązań podatkowych w istotny sposób wpłynie na bieżącą działalność spółki a wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne zważywszy na możliwość spowodowania utraty płynności finansowej podatnika i w konsekwencji zaprzestanie działalności. Twierdzenia te jednak nie zostały poparte żadną merytoryczną argumentacją pozwalającą na ocenę, czy wykonanie decyzji rzeczywiście może takie skutki wywołać. W szczególności strona nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, iż wykonanie aktu spowodowałoby utratę płynności finansowej. Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji potwierdzającej istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.