III SA/Wa 660/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa,, Asesor WSA Dariusz Turek (spr.), Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2006 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 20 października 2005r. na postanowienie z dnia [...] października 2005 roku. Nr [...] (nr systemowy [...]) odmawiające wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] września 2005 roku Nr [...] odmawiającej umorzenia zaległości oraz całości odsetek za zwłokę, opłaty prolongacyjnej ustalonej od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2002 roku do stycznia 2005 roku i rozłożenie na 36 rat pozostałej kwoty zaległości z odroczonym terminem płatności na dzień l .04.2006 roku postanowił utrzymać w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W. M. w dniu 16 lipca 2005r. wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowej w kwocie 31.074 zł (tj. połowy zadłużenia), całości odsetek za zwłokę, opłaty prolongacyjnej oraz rozłożenie na 36 rat pozostałego zadłużenia. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] września 2005 roku Nr [...] odmówił umorzenia powstałych zaległości w podatku VAT, odsetek i opłaty prolongacyjnej. Od decyzji organu pierwszej instancji Pani W. M. złożyła odwołanie, w którym zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] października 2005 roku Nr [...], odmówił wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę i opłaty prolongacyjnej. Podatniczka nie zgodziła się tym postanowieniem i pismem z dnia 20 października 2005r. złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu W. M. zarzuciła naruszenie art.121par.l, art.122, art.187 par.l, art.191 i art.210 par.l pkt 6 i par.4 ustawy Ordynacja podatkowa z dnia 27 sierpnia 1997 roku (tekst jednolity Dz. U. z 2005 roku. Nr 8 poz. 60), zwanej dalej Ordynacją podatkową. W uzasadnieniu zażalenia podatniczka wyraziła pogląd , że organ pierwszej instancji nie rozpatrzył wnikliwie wszystkich przesłanek i okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy, co miałoby wpływ na zastosowanie art.67a par.l Ordynacji podatkowej w postępowaniu odwoławczym dotyczącym decyzji odmawiającej umorzenia części zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, od której Podatniczka złożyła odwołanie, załączając jego kopię do przedmiotowego zażalenia. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, a w uzasadnieniu wskazał, że przepis art. 224 par.l Ordynacji podatkowej określił zasadę na podstawie, której wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania. Jednocześnie podniósł, iż art.224 par.2 niniejszej ustawy stanowi, że organ podatkowy, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, W rozpatrywanej sprawie takie okoliczności nie zachodzą. Odmowa wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej umorzenia podatku nie pozbawia Podatnika żadnych praw. Na Podatniku nadal ciążą zaległe zobowiązania podatkowe, a sprawa ich umorzenia rozpatrywana jest w odrębnym postępowaniu odwoławczym. Podnoszone przez skarżącą argumenty w zakresie umorzenia rozpatrzone zostaną w odrębnym postępowaniu. Skargą z dnia, 25 stycznia 2006 roku strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako naruszającego prawo, w tym art. 121 § l, art. 122, art. 187 § l, art. 191 i art. 210 § l pkt 6 oraz § 4 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu wskazano, iż w toku postępowania organy podatkowe nie podjęły żadnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, choć art. 122 Ordynacji podatkowej nakazuje im podejmowanie wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. Organy te nie rozważyły żadnego argumentu podnoszonego na okoliczność zasadności składanego wniosku. Jak wynika z uzasadnień postanowień organów podatkowych, organy te nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego i w konsekwencji nie dokonały jego oceny, co pozostaje w rażącej sprzeczności z art. 187 § l i art. 191 Ordynacji podatkowej. Naruszenie wyżej wymienionych przepisów doprowadziło do naruszenia ustawowych zasad sporządzania uzasadnień orzeczeń organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotnym problemem w niniejszej sprawie wymagającym wyjaśnienia jest to, czy wykonanie decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych winno być wstrzymane. Zgodnie z art. 224 par.2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. Na podstawie powyższego uregulowania stwierdzić należy, iż najważniejszym w rozpatrywanej sprawie było ustalenie, czy podatnik wykazał ważny interes we wstrzymaniu wykonania zaskarżonej w innym postępowaniu decyzji. Ponadto należy ustalić, czy organ należycie uzasadnił swe rozstrzygnięcie. Organ wydaje zaskarżone postanowienie pod warunkiem należytego uzasadnienia odnoszącego się do meritum sprawy, czyli interesu we wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, a nie interesu w umorzeniu zaległości podatkowej. Odnosząc się do ustaleń faktycznych, należy zważyć, iż W. M. wnosząc odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2000 roku, wniosła również o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z [...] września 2005 roku organ podatkowy odmówił umorzenia zaległości podatkowej wskazanej we wniosku z 16 lipca 2005 roku. W tym miejscu należy zwrócić uwagę , iż aby domagać się wstrzymania wykonania decyzji, trzeba wykazać skutki prawne, które zaskarżona decyzja pociąga i które naruszają interes strony lub interes publiczny. Zaskarżona decyzja nie nakłada żadnych obowiązków na stronę, których ze względu na swój interes lub interes publiczny nie należałoby wykonywać. Decyzja nie zmienia sytuacji strony, zatem “brak zmiany" nie może być wstrzymany. Art 224 par. 2 Ordynacji podatkowej mówi o interesie prawnym, który ma strona we wstrzymaniu wykonanej decyzji, natomiast strona przytacza argumenty świadczące o interesie w umorzeniu zaległości podatkowych, domaga się rozważenia tych kwestii według Ordynacji podatkowej, w sytuacji, gdy organ bada tylko interes co do wstrzymania wykonania decyzji. Należy zatem podzielić stanowisko organu, iż okoliczności wymienione w art. 224 par 2 Ordynacji podatkowej nie zachodzą w niniejszej sprawie. Odmowa wstrzymania decyzji nie pozbawia strony żadnych praw, argumenty przemawiające za umorzeniem zaległości podatkowej winny być rozważane w postępowaniu dotyczącym umorzenie należności podatkowych. W ocenie Sądu organ właściwie ustalił stan faktyczny w sprawie, jak również przytoczył stan prawny. Także pozostałe przesłanki należne prawidłowemu uzasadnieniu postanowienia, określone w art. 217 Ordynacji podatkowej zostały dopełnione. Rozważania organu odnoszące się do powodów odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji, choć skrótowo, to podają najważniejsze argumenty przemawiające za słusznością wydanego rozstrzygnięcia. Nie można podzielić zarzutów, iż organ nie wyjaśnił stanu faktycznego i nie dokonał jego oceny. Rozważania organu odnosiły się do meritum sprawy, a nie do zasadności umorzenia należności, czyli kwestii pobocznej w tym postępowaniu. Należy zauważyć, że sformułowanie rozstrzygnięcia w sentencji postanowienia organu Pierwszej instancji z [...] października 2005 roku “wniosek strony załatwić odmownie" jest rozstrzygnięciem zbyt mało precyzyjnym, nie wskazuje dokładnie jakiego wniosku organ nie uwzględnił, co stanowi naruszenie art. 217 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jednak z uwagi na to, iż w “części wstępnej" sentencji postanowienia opisano wniosek strony, jak również w postanowieniu organu drugiej instancji w sposób prawidłowy wskazano rozstrzygnięcie postanowienia, od którego strona odwołała się, Sąd uznał, iż nie jest to naruszenie prawa w stopniu mającym istotne znaczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę zgodnie z zakresem swej właściwości, nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Analiza akt sprawy nie pozwala na pozytywne ustosunkowanie się do żadnego z zarzutów podniesionych w skardze. Zdaniem Sądu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, mogącego uzasadniać uchylenia zaskarżonej decyzji. Mając na względzie przytoczone wyżej okoliczności sprawy, Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art.151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.