III SA/Wa 663/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, , po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. L. o sprostowanie błędów pisarskich i oczywistych omyłek w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 663/13 w sprawie ze skargi I. L. i K. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1995 r. p o s t a n a w i a sprostować oczywiste omyłki w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 663/13 w ten sposób, że w punkcie 1) sentencji wyroku słowa "Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] listopada 2011 r." zastąpić słowami "[...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] listopada 2000 r." Wyrokiem z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 663/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1995 r. oraz poprzedzające ją decyzje "Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] listopada 2011 r. o nr [...], [...], [...] , [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]". Pismem z 31 maja 2013 r. Skarżący wniósł o sprostowanie błędów pisarskich i oczywistych omyłek zawartych w sentencji powyższego wyroku poprzez stwierdzenie, że są to decyzje wydane przez [...] Urząd Skarbowy w R. w dniu [...] listopada 2000 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Treść art. 159 tejże ustawy wskazuje, że sprostowanie może być dokonane także na wniosek strony. Przepis ten stanowi bowiem, że wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Sąd stwierdza, że wniosek Skarżącego o sprostowanie wyroku jest zasadny, a wskazane przez niego omyłki w nazwie organu pierwszej instancji oraz w dacie wydania przez ten organ decyzji poprzedzających zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, mogą być sprostowane w drodze postanowienia. Mają one bowiem charakter omyłek oczywistych, które nie wywierają żadnego wpływu na podjęte przez Sąd rozstrzygnięcie. Oprócz nazwy organu pierwszej instancji w sentencji wyroku podano również wskazane wyżej numery decyzji wydanych przez ten organ, od których odwołanie rozpatrzył Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżoną decyzją. Decyzje o tych numerach znajdują się w aktach podatkowych sprawy i nie ulega wątpliwości, że wydane zostały przez [...] Urząd Skarbowy w R. w dacie [...] listopada 2000r. Sporządzając sentencję wyroku z dnia 20 maja 2013r. Sąd popełnił zatem oczywistą omyłkę w nazwie organu pierwszej instancji oraz w dacie wydania przez ten organ 12 decyzji. Tym samym należało sprostować sentencję wyroku zgodnie z wnioskiem Skarżącego, tj. zastępując błędne określenie organu pierwszej instancji "Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. " prawidłowym – "[...] Urząd Skarbowy w R. " oraz datę wydania decyzji przez ten organ "[...] listopada 2011 r." datą właściwą – "[...] listopada 2000 r." W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd sprostował sentencję wyroku.