III SA/Wa 664/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej "B." Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 2000 zł (dwa tysiące złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Sygn. akt III SA/Wa 664/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismem z 11 lutego 2010 r. B. Sp. z o.o. . (dalej - "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2010 r. wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 15 marca 2010 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2.000 zł. Ponadto pismem z 18 marca 20010 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. Pismem z 1 kwietnia 2010 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia dokumentu, który potwierdzałby umocowanie osoby, która podpisała skargę oraz uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z 13 kwietnia 2010 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku z 1 kwietnia 2010 r. poprzez: - uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 2.000 zł, - złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca w dniu 22 kwietnia 2010 r. uiściła wpis sądowy w wysokości 2.000 zł. Z kolei w dniu 23 kwietnia 2010 r. wysłała do Sądu odpis z KRS (stan na dzień 19 lutego 2010 r.). Postanowieniem z 19 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił Skarżącej termin od uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z 28 maja 2010 r. Skarżąca poinformowała o zmianie siedziby i nadesłała aktualny odpis z KRS (stan na dzień 27 maja 2010 r.). W dniu 19 sierpnia 2010 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi z 11 lutego 2010 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: podpisanie skargi przez drugiego członka zarządu Pana S. W. lub złożenie odpisu skargi podpisanego zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi w Spółce na dzień wniesienia skargi tj. przez Pana Z. P. oraz S. W.. Wyjaśniono Skarżącej, że z odpisu KRS aktualnego na dzień 19 lutego 2010 r. wynika, iż do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki uprawnionych jest dwóch członków zarządu działających łącznie, dopiero z odpisu KRS aktualnego na dzień 27 maja 2010 r. wynika uprawnienie Pana Z. P. do jednoosobowej reprezentacji Spółki. Przedmiotowe wezwanie doręczono 23 sierpnia 2010 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 30 sierpnia 2010 r. Skarżąca, mimo wezwania nie uzupełniła powyższego braku. Na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik Spółki złożył oświadczenie, iż w dniu wniesienia skargi tj. 11 lutego 2010 r. do reprezentacji Spółki upoważnieni byli dwaj członkowie zarządu działający łącznie tj. Z. P. i S. W.. Zmiana reprezentacji Spółki nastąpiła dwa tygodnie później w wyniku uchwały walnego zgromadzenia wspólników. Na tej podstawie zostały dokonane zmiany w KRS, którego odpis został sądowi doręczony. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Do wniosku załączono oświadczenie S. W., w którym potwierdził on swoją wolę do uzupełnienia podpisu na skardze. Postanowieniem wydanym na rozprawie z 14 września 2010 r. Sąd odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z postanowieniami art. 46 §1 pkt 4 tej ustawy, "każde pismo strony powinno zawierać (...) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika", z kolei art. 29 wskazywanej ustawy stanowi, iż "przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoba, o której mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności". Zgodnie przy tym z postanowieniami art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Skarżąca Spółka, pomimo doręczenia jej wezwania w dniu 23 sierpnia 2010 r. nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi w Spółce w dacie wniesienia skargi. Z kolei postanowieniem z 14 września 2010 r. odmówiono Spółce przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W związku powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ppsa, postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 ppsa. Uzasadnienie Pismem z 19 sierpnia 2010 r. "B." Sp. z o.o. (dalej - "Skarżąca") została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi z 11 lutego 2010 r., poprzez: jej podpisanie przez drugiego członka zarządu Pana S. W. lub złożenie odpisu skargi podpisanego zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi w Spółce na dzień wniesienia skargi tj. przez Pana Z. P. oraz S. W., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono Skarżącej, że z odpisu KRS aktualnego na dzień 19 lutego 2010 r. wynika, iż do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki uprawnionych jest dwóch członków zarządu działających łącznie, dopiero z odpisu KRS aktualnego na dzień 27 maja 2010 r. wynika uprawnienie Pana Z. P. do jednoosobowej reprezentacji Spółki. Przedmiotowe wezwanie doręczono 23 sierpnia 2010 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 30 sierpnia 2010 r. Skarżąca, mimo wezwania nie uzupełniła powyższego braku. Na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik Spółki złożył oświadczenie, iż w dniu wniesienia skargi tj. 11 lutego 2010 r. do reprezentacji Spółki upoważnieni byli dwaj członkowie zarządu działający łącznie tj. Z. P. i S. W.. Zmiana reprezentacji Spółki nastąpiła dwa tygodnie później w wyniku uchwały walnego zgromadzenia wspólników. Na tej podstawie zostały dokonane zmiany w KRS, którego odpis został sądowi doręczony. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wyjaśnił, iż termin nie został dochowany z uwagi na urlop zagraniczny Pana S. W. oraz zagubienie kopii skargi do Sądu, z powodu zmiany obsługi prawnej. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż Spółka zmieniła siedzibę i znaczna cześć dokumentacji oraz akt została zabezpieczona przez prokuraturę i urząd kontroli skarbowej dla odrębnych postępowań. Zbieg okoliczności urlopu Pana S. W. i zaginięcie kopi skargi spowodował niezawinione niedotrzymanie terminu. Do wniosku załączono oświadczenie S. W., w którym potwierdził on swoją wolę do uzupełnienia podpisu na skardze i wniósł o zastąpienie czynności podpisu przedmiotowym oświadczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ratio legis instytucji przywrócenia terminu stanowi niewątpliwie ochrona stron postępowania przed negatywnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego, w przypadku braku ich winy w nie dokonaniu w terminie czynności procesowej. Aby jednak Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, wnioskodawca musi uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił, iż przyczyną uchybienia terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie jej przez drugiego członka zarządu był urlop zagraniczny S. W., zagubienie kopii skargi oraz zamiany reorganizacyjne w Spółce . Odnosząc się do powyższego Sąd zauważa, iż kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy. Jak podkreśla się w orzecznictwie (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996r., str. 295) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z 14 stycznia 2000r. w/s I SA/Gd 794/99 - Lex nr 40381; z 2 lutego 2000r. w/s SA/Sz 2125/98 - Lex nr 39797; z 19 września 2000r. w/s I SA 1072/00 - Lex nr 55307) samo wniesienie prośby przez zainteresowanego nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, koniecznym jest bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Podkreśla się, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 stycznia 1972 r. sygn. akt II CRN 448/71 (OSP i KA 1972/7-8/144) jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił z kolei w wyroku z dnia 13 czerwca 2000 r. w/s V SA 2320/01 (Lex nr 109300), że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, trudno jest uznać, że wyjazd zagraniczny Pana S. W. stanowi okoliczność, która uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Po pierwsze, okoliczność ta nie została w żaden sposób udokumentowana. Po drugie, podmiot uczestniczący w obrocie gospodarczym, a także inicjujący postępowanie sądowe zobowiązany jest dochować staranności polegającej między innymi na takim zorganizowaniu swojej działalności, by wyjazdy oraz zdarzenia losowe dotykające osoby pełniące funkcje decyzyjne nie wpływały negatywnie na spółkę. Skoro zaś Skarżąca wadliwie zorganizowała swoją działalność, a przez to nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, to należało uznać, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło z winy Skarżącej. Podobnie, o braku winy w uchybieniu terminu nie może świadczyć reorganizacja w Spółce oraz zagubienie kopii skargi. Z tych przyczyn Sąd, w oparciu o art. art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.