III SA/Wa 666/10

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz doradcę podatkowego 1. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 2.000 zł, Skarżący T. D., zwrócił się z prośbą o zwolnienie z obowiązku jego zapłaty oraz o ustanowienie pełnomocnika, motywując to trudną sytuacją materialną i zdrowotną. Skarżący jest osobą niepełnosprawną. Utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie ok. 1.500 zł netto miesięcznie. Ciążą na nim alimenty w kwocie 450 zł. Powyższe okoliczności Skarżący udokumentował. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym zaznaczył, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Dodał że otrzymuje także premię uznaniową w kwocie 500 zł brutto miesięcznie. Nie pobiera renty. W 2005 r. zakończył własną działalność gospodarczą. Od tego czasu nie składał zeznań podatkowych. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Do wydatków zaliczył wspomniane wyżej alimenty, koszty utrzymania zajmowanego pokoju (350 zł), koszty zakupu leków (50-100 zł). Skarżący nie posiada rachunku bankowego oraz majątku. Przedłożył dokumentację medyczną oraz kopię umowy o pracę. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 4. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. 5. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie. 6. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 2.000 zł. Dodatkowo Skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi należnego w sprawie III SA/Wa 1085/10, a wynoszącego 100 zł. 7. Z oświadczeń Skarżącego wynika, że jedynym źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1.500 zł netto miesięcznie (na kwotę tę składa się wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 1.500 zł brutto i premia uznaniowa do 500 zł brutto miesięcznie). Wydatki związane z zajmowanym pokojem wynoszą – według oświadczenia – 350 zł. Na leki Skarżący wydaje ok. 50-100 zł miesięcznie. Dodatkowo jest zobowiązany do alimentacji córki K.. Alimenty wynoszą 450 zł. Oznacza to, że stałe wydatki Skarżącego (bez kosztów zakupu żywności) kształtują się na poziomie ok. 900 zł. 8. W świetle tych danych referendarz sądowy doszedł do przekonania, iż poniesienie każdego dodatkowego wydatku na inny - od wskazanych wyżej - cel, w tym na opłacenie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia względem wybranego pełnomocnika, musiałoby się odbyć kosztem środków przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb życiowych Skarżącego. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika. Przyznając prawo pomocy w takim właśnie zakresie referendarz sądowy miał także na uwadze udokumentowany stan zdrowia Skarżącego oraz jego długotrwałe leczenie [...]. Z tej przyczyny, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.