III SA/Wa 670/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K.J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) Postanowieniem z 28 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącemu J. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którym wyznaczony został K.J. . Ten z kolei upoważnił do zastępowania aplikanta adwokackiego D. M. , która w dniu 7 lipca 2015 r. zapoznała się z aktami sprawy. Udzielił także substytucji adwokatowi S. A. , który w dniu 16 lutego 2016 r. stawił się na rozprawie. Wyrokiem z 16 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono jego pełnomocnikowi w dniu 19 kwietnia 2016 r. Pismem z 19 maja 2016 r. sporządził on skargę kasacyjną, w której wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył także, iż koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. W dniu 4 sierpnia 2016 r. skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy przedstawiono Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który postanowieniem z 31 sierpnia 2016 r. przekazał według właściwości zawarty w tej skardze wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia należało rozpoznać jedynie w części dotyczącej reprezentacji Skarżącego przed Sądem I instancji. Orzeczenie o wysokości wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w postępowaniu kasacyjnym możliwe bowiem będzie dopiero po zakończeniu tego postępowania. Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu w I instancji pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do zapoznania się z aktami tej sprawy, udziału w rozprawie, zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 240 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, nie zaś należność pieniężna. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.