III SA/Wa 672/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-08-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia wpisu sądowego do prawidłowej wysokości, mimo że pierwotne wezwanie do uzupełnienia wpisu opierało się na błędnej podstawie prawnej?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli mimo wezwania nie uiszczono wpisu sądowego do prawidłowej wysokości. Nawet jeśli pierwotne wezwanie do uzupełnienia wpisu zawierało błąd co do podstawy prawnej, późniejsze prawidłowe wezwanie do uzupełnienia wpisu do właściwej kwoty, które zostało skutecznie doręczone zgodnie z przepisami PPSA, skutkuje odrzuceniem skargi w przypadku jego nieuiszczenia.
Stan faktyczny
Skarżąca R. L. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. uchylającą decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zobowiązań podatkowych w VAT. Pierwotne zarządzenie wezwało do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, opierając się na błędnej podstawie prawnej. Po uiszczeniu tej kwoty, skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu do kwoty 500 zł. Przesyłka z tym wezwaniem została dwukrotnie awizowana i niepodjęta przez skarżącą, co skutkowało uznaniem jej za skutecznie doręczoną. Skarżąca nie uzupełniła wpisu w terminie, co doprowadziło do odrzucenia skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... stycznia 2007 r. nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2001 r. i styczeń 2002 r. postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2007 r. skarżąca R. L. została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... stycznia 2007 r. w kwocie 200 zł ustalonej na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - dalej "rozporządzenie Rady Ministrów". Skarżąca w dniu 30 marca 2007 r. uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu. Zarządzeniami z dnia 21 czerwca 2007 r. określono należną kwotę wpisu od wniesionej skargi na 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów i wezwano skarżącą do uzupełnienia uiszczonego wpisu o kwotę 300 zł w kasie Sądu bądź na wskazany rachunek bankowy - z pouczeniem, że nieuiszczenie tej kwoty w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę zawierającą odpisy zarządzeń z dnia 21 czerwca 2007 r. zwrócono do Sądu w dniu 11 lipca 2007 r. z adnotacją, z której wynikało, że awizowano ją pod wskazanym w skardze adresem w dniu 25 czerwca 2007 r. oraz powtórnie w dniu 3 lipca 2007 r. i skarżąca nie podjęła przesyłki w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że obowiązek uzupełnienia wpisu powstał w niniejszej sprawie na skutek jego uiszczenia w kwocie 200 zł wskazanej w zarządzeniu z dnia 13 marca 2007 r. W zarządzeniu tym jako podstawę wysokości wpisu należnego w niniejszej sprawie błędnie przyjęto § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów. Przepis ten nie mógł stanowić podstawy do określenia wpisu w rozpoznawanej sprawie bowiem odnosi się on do spraw ze skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia ... sierpnia 2006 r. określającą wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług. Decyzja ta nie została wydana w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu. Ponadto, jako rozstrzygnięcie uchylające decyzję organu I instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania decyzja ta nie określa ani nie ustala konkretnej należności pieniężnej przypadającej do uiszczenia na jej podstawie. Nie jest zatem objęta wpisem stosunkowym, pobieranym zgodnie z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, ale wpisem stałym. W niniejszej sprawie należny wpis stały - w wysokości dla spraw z zakresu zobowiązań podatkowych - wynosił 500 zł i wobec jego uiszczenia w kwocie niższej skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia wpisu do wskazanej kwoty. Należy również wyjaśnić, że z adnotacji poczynionej na przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia wpisu wynika, że doręczający ją zastał w dniu 25 czerwca 2006 r. mieszkanie, którego adres wskazano w skardze, zamknięte. W takiej sytuacji, wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi, zastosowanie znalazła zasada określona w art. 73 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Należy jednak podkreślić, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, stwierdził niezgodność ww. przepisu z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim ustanawia on siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. Wyrok został opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 7 marca 2006 r. Nr 38, poz. 1800. Z uwagi na powołane wyżej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego oraz treść art. 65 § 2 p.p.s.a. należy uznać, że do skutecznego doręczenia pisma w postępowaniu sądowym w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest zachowanie trybu doręczeń określonego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.), przewidującego dwukrotne awizowanie przesyłki. W sprawie niniejszej przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu była awizowana dwukrotnie. Po każdym zawiadomieniu przechowywano ją w placówce pocztowej przez siedem dni. Skoro skarżąca przesyłki nie odebrała, to należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem siedmiodniowego terminu, liczonego od daty powtórnego zawiadomienia o jej pozostawieniu w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 10 lipca 2007 r. Termin do uiszczenia brakującej kwoty wpisu upłynął z dniem 17 lipca 2007 r., a skarżąca w terminie tym nie uzupełniła wpisu. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu sądowego - a przez sytuację tą należy rozumieć również nieuzupełnienie wpisu do prawidłowej wysokości - podlega odrzuceniu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie uiszczonej części wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło