III SA/Wa 674/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Lemiesz, , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku z dnia 16 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 674/12 poprzez skreślenie w wierszu dwudziestym "dwa tysiące siedemnaście złotych" i wpisanie w to miejsce "dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 16 listopada 2012r., sygn. akt III SA/Wa 674/12, w pkt 3 zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz I. D. kwotę 2817 zł. Opisując słownie kwotę wpisano "dwa tysiące siedemnaście złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W punkcie 3 sentencji przedmiotowego wyroku błędnie bowiem określono słownie kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz I. D. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prawidłowo opisana słownie kwota jaką Sąd zasądził na rzecz Skarżącej powinna brzmieć: "dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych", natomiast Sąd określił ją jako "dwa tysiące siedemnaście złotych". W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji