III SA/Wa 676/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (spr.), Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako O.p. stwierdził uchybienie przez Skarżącą B. W. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn po zmarłym mężu. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2009 r. została doręczona Skarżącej w dniu 19 października 2009 r. zatem ostatnim dniem do wniesienia odwołania był dzień 2 listopada 2009 r. Organ dodał, że Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji bezpośrednio do [...] Urzędu Skarbowego W. w dniu [...] listopada 2009 r. a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Do odwołania Skarżąca dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem, z dnia [...] stycznia 2010 r. odmówił przywrócenia terminu stwierdzając, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Pismem z dnia 9 lutego 2010 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na zaskarżone postanowienie wnosząc o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do złożeni odwołania. Strona w uzasadnieniu wyjaśniła, że decyzję organu podatkowego odebrała w dniu [...] października 2009 r. natomiast odwołanie od decyzji wniosła w dniu 27 października 2009 r. do Urzędu Skarbowego za pośrednictwem poczty czyli w terminie 14 dni zgodnie z zawartym w decyzji pouczeniem. Skarżąca dodała, że z racji tego, że urząd pocztowy zwrócił pismo do nadawcy, to w dniu 16 listopada 2009 r. Złożyła odwołanie osobiście w siedzibie organu podatkowego. Skarżąca dodała, że odwołanie nie wpłynęło do organu podatkowego w terminie na skutek odmowy przyjęcia przez urzędnika przesyłki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jednocześnie dodając, że wbrew twierdzeniom Skarżącej to nie urzędnik odmówił przyjęcia odwołania, tylko Urząd Pocztowy zwrócił przesyłkę nadawcy ponieważ błędny sposób zaadresowania nie pozwolił doręczycielowi na zidentyfikowanie adresata. Do akt sprawy organ dołączył pismo Poczty Polskiej wyjaśniające przyczyny odmowy doręczenia organowi przesyłki zawierającej odwołanie Skarżącej. Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako P.p.s.a. postanowił przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentu w postaci pisma Poczty Polskiej z dnia 4 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest bezzasadna. Zgodnie z treścią art. 223 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie powinno być wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 O.p.). W art. 12 § 6 pkt 2 O.p. ustawodawca postanowił, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym. W ocenie Sądu do uznania, że podatnik dochował terminu do złożenia odwołania przez nadanie w polskiej placówce pocztowej przesyłki zawierającej odwołanie konieczne jest zaadresowanie tej przesyłki w sposób pozwalający poczcie na prawidłowe jej doręczenie do właściwego organu. W ocenie Sądu w przypadku odwołania prawidłowy adres powinien wskazywać organ właściwy do przyjęcia odwołania na podstawie art. 223 § 1 t.j. organ, który wydał decyzję. Zdaniem Sądu nadanie odwołania bezpośrednio do organu II instancji także jest czynnością pozwalającą na dochowanie terminu do wniesienia odwołania. Wynika to wprost z treści art. 170 § 2 O.p. W obydwu tych przypadkach warunkiem uznania, że przepis art. 12 § 6 pkt 2 O.p. ma zastosowanie w sprawie jest opatrzenie przesyłki właściwym adresem, gdyż tylko wówczas nadanie w placówce pocztowej może być uznane za skuteczne. W przypadku dokonania wadliwego nadania, które będzie skutkować zwrotem przez operatora pocztowego przesyłki do podatnika w ocenie Sądu nie wystąpi skutek o, którym mowa w art. 12 § 6 pkt 2 O.p. W niniejszej sprawie Skarżąca nadała odwołanie od decyzji w placówce pocztowej w sposób wadliwy, gdyż nie wskazała w sposób prawidłowy organu do którego adresowana była przesyłka. Skarżąca jako adresata przesyłki wskazała Urząd Skarbowy i wskazała adres W. ul L. [...] (przy karcie 8 akt administracyjnych). Poczta nie mogła doręczyć tej przesyłki, gdyż pod tym adresem siedzibę mają dwa organy podatkowe tj. Naczelnik I Urzędu Skarbowego W. i Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W.. W tej sytuacji operator pocztowy nie wiedział, do którego organu ma doręczyć przesyłkę. W niniejszej sprawie wystąpiła nietypowa sytuacja, w której dwa organy pierwszej instancji mające podobne nazwy miały siedzibę pod tym samym adresem. Zapewne gdyby pod tym adresem siedzibę miał jeden organ to pomimo niedokładności w nazwie organu doszyłoby do doręczenia odwołania organowi. Nie zmienia to jednak faktu, że wskutek niedokładnego określenia przez Skarżącą adresata przesyłki zawierającej odwołanie je nadanie nie mogło zostać uznane za skuteczne, gdyż Poczta zmuszona była zwrócić tę przesyłkę nadawcy jako przesyłkę, której nie można skutecznie doręczyć. Z tych względów Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie wystąpił skutek określony w art. art. 12 § 6 pkt 2 O.p. w wyniku czego doszło do uchybienia przez Skarżącą terminowi do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie było zgodne z prawem. Wskazane powyżej nietypowe okoliczności niniejszej sprawy mogły, w ocenie Sądu, być powoływane przez Skarżącą w postępowaniu w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jako okoliczności świadczące o niezawinionym przez Skarżącą uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. Skargę oddalił.